مستند «مونتاژ جهنم» درباره چیست
 
حسین عیدی‌زاده
 

کرت کوبین چه نیازی به معرفی دارد؛ خواننده گروه «نیروانا» که در سال 1994 در 27سالگی خودکشی کرد، آن‌هم با شلیک گلوله. آن‌قدر درباره‌اش افسانه‌سرایی شده که پیداکردن حرف‌هایی درست و واقعی و مستند درباره زندگی‌اش به کاری بسیار دشوار بدل شده است. افسانه‌هایی که درباره او بر سر زبان‌هاست، آن‌قدر زیاد هستند که انگار داریم درباره آدمی صدساله حرف می‌زنیم، اما کوبین فقط 27 سال عمر کرد و با گروهش تنها سه آلبوم بیرون داد؛ اما وقتی به فهرست کسانی‌که تحت‌تأثیر کوبین بودند نگاه می‌کنی، حیرت می‌کنی. مگر ممکن است یک جوان 27ساله که حضور جدی‌اش در دنیای موسیقی فقط چهار سال بود، این‌چنین روی دنیای موسیقی تأثیر گذاشته باشد! شاید همه‌چیز به خودکشی کرت کوبین در 27 سالگی برگردد و شاید اگر او به این زودی نمرده بود، این‌طور به یک اسطوره و افسانه بدل نمی‌شد. تعداد عکس‌هایی که در همین چهار سال هم از کوبین منتشر شده بی‌شمار است. کوبین انگار زاده شده بود برای اینکه تبدیل به یک شمایل شود؛ شمایلی که عصیان و آرامش را هم‌زمان در کنار هم دارد و ترانه‌هایش هنوز که هنوز است، می‌توانند با شنونده خود ارتباط برقرار کنند. بااین‌حال جالب است در سینما، کرت کوبین چندان چهره مورد بحثی نبوده. مستندهایی که درباره‌اش ساخته شدند فیلم‌های خیلی مهمی نبودند و تماشای مستندها چیزی جدید درباره کرت کوبین به مخاطبش ارائه نمی‌دهد و تماشای یکی، دو فیلم داستانی هم با ندیدنشان فرقی ندارد. شاید دو فیلمی که بیش از هر فیلم دیگری توانستند معرفی جدیدی از کرت کوبین ارائه دهند؛ «آخرین روزها» ساخته گاس ون‌سنت و همین مستند تازه «کوبین: مونتاژ جهنم» باشند. جالب اینجاست که «آخرین روزها» نه‌تنها فیلمی زندگی‌نامه‌ای نیست بلکه اصلا شخصیتی به نام کرت کوبین ندارد. شخصیت اصلی فیلم، جوانی به نام بلیک است که نقشش را مایکل پیت بازی می‌کند. بلیک خواننده‌ای است که تازه از کمپ ترک اعتیاد برگشته، در راهش به سمت خانه از جنگلی می‌گذرد، در دریاچه‌ای شنا می‌کند و شب هم آتشی روشن می‌کند و فردا که به خانه می‌رسد، اسلحه به دست می‌گیرد و آن را به سمت هم‌خانه‌هایش نشانه می‌رود و شلیک نمی‌کند. یکی، دو روزی که بلیک به خانه برگشته، شبیه بازی موش و گربه است. هرگاه مزاحمی سر می‌رسد، او به جنگل پناه می‌برد و هرگاه کسی خانه نیست، به خانه می‌رود و می‌آساید. فیلم ون سنت بدون هیچ سعی و تلاشی به تصویری امپرسیونیستی از آخرین روزهای زندگی خواننده‌ای می‌پردازد که خسته شده و دیگر حوصله ندارد و می‌خواهد برای خودش باشد و با خودش باشد. اینکه این تصویر تا چه حد شبیه کرت کوبین است، در مستند «کوبین: مونتاژ جهنم» آشکار می‌شود. تصاویر مستند برت مورگن از زندگی خصوصی کوبین و به‌ویژه بخش‌هایی از زندگی او در کنار کورتنی لاو و دخترشان، فرانسیس، به‌خوبی نشان می‌دهد کوبین تا چه میزان به‌دنبال آرامش بوده، چطور با خودویرانگری خواسته به این آرامش برسد که نشده، چطور اندکی آرامش در کنار کورتنی و فرانسیس پیدا کرده. این مستند درواقع مکمل فیلم تغزلی گاس ون‌سنت است؛ دیدن این دو فیلم در کنار هم تصویری بسیار جامع، تلخ و البته شاعرانه از زندگی یکی از نوابغ قرن بیستم ارائه می‌دهد که یک روز در ماه آوریل شات‌گانی بردارد و بعد از نوشتن نامه‌ای برای دوست خیالی کودکی‌اش «بودا»، خودش را خلاص کند و بگوید «بی‌خیال».
کوبین: مونتاژ جهنم
کارگردان: برت مورگن
بازیگران: کرت کوبین، کورتنی لاو
محصول 2015 آمریکا، 145 دقیقه


 
http://sharghdaily.ir/?News_Id=75231