۱۳۹۶ جمعه ۴ فروردين
شماره‌های پیشین:
شماره ۲۷۷۵ - ۱۳۹۵ پنج شنبه ۲۳ دي
همه آمدیم
گيسو فغفوري

چند روز از واقعه مي‌گذرد. از آن شب بهت و حيرت گذر كرديم. روز شكوه و حماسه اكبر را هم پشت‌سر گذاشتيم. بي‌ترديد همه آمديم.  از چپ تا راست. از دست‌هايي كه بلند شده بود تا چشمان داغدار.

در شب حادثه در مدت كوتاهي نام هاشمي‌رفسنجاني جزء ترندهاي برتر جهان شد؛ چه به فارسي و چه به انگليسي. در روز تشييع نيز همچنان اين اطلاع‌رساني وجود داشت. همچنان همه با انواع هشتگ‌ها در شبكه‌هاي مختلف مجازي و عمومي به دنبال انتشار اخبار و شواهد خود بودند. حتي رئيس‌جمهور هم از توييتر استفاده كرد تا پيام خود، ساختن پل به‌جاي ديوار را سريع‌تر و رساتر به مردم برساند. 
روزنامه‌ها همچنان عزادار باقي ماندند. اگر وطن امروز تيتر «بدرقه بزرگوارانه» را انتخاب كرد، روزنامه‌ها با انتشار گزارش‌ها و عكس‌هايي سعي داشتند شكوه حضور را به تصوير بكشند و به‌نوعي تشكر خانواده و شگفتي خود را از حضور حدود 2.5ميليون نفر در اين تشييع به تصوير بكشند. 
رسانه‌هاي خارجي روزنامه‌هاي ديروز را عزادار ناميدند و برخي ديگر نظير نيويورك‌تايمز با عكسی بزرگ، روايتي از صحنه‌هاي تشييع را گزارش مي‌كنند. 
اما آنچه كه سبب مي‌شود اين مراسم متفاوت شود، حجم حضور مردمي است كه هركدام  روايتي از ماجرا را بيان كردند. حضور تعداد زياد عكاسان در مراسم ديروز هم قابل‌توجه بود، حتي مي‌توان گفت چندين‌وچندبرابر مراسم‌هايی نظير زلزله بم يا بدرقه كيارستمي. غير از صداوسيما كه انواع امكانات را در اختيار داشت، آنان براي ثبت لحظه‌اي ماندگار از ديوارها و ميله‌ها بالا رفتند، شايد تا سال‌ها بتوان از تشييع آيت‌الله خاطره ساخت. 
در كنار آنها تعداد زياد آدم‌هاي حاضر هركدام از زاويه خود عكس‌ها و فيلم‌ها را منتشر كردند، اما همه در نكته‌اي مشترك بودند؛ تعداد زياد آدم‌هاي حاضر در تشييع. شايد بايد كمي زمان بگذرد تا عكسي ماندگار را بعدتر بتوانيم ببينيم؛ عكسي كه لحظه‌اي متفاوت باشد مانند آنچه ايسنا در شب اول گرفت، اما براي هر خبرنگار ايراني شايد در طول زندگي‌اش چندبار فرصت حضور در مراسم‌هايي نظير اين رخ دهد و بي‌ترديد در مراسم تشييع آيت‌الله هاشمي‌رفسنجاني اتفاق‌هاي عجيبي رخ داده كه بعدتر مي‌تواند از آنها بنويسد و روايت كند. 


دیدگاه‌ها(۰)