۱۳۹۶ سه شنبه ۳۰ آبان
شماره‌های پیشین:
شماره ۲۸۰۳ - ۱۳۹۵ سه شنبه ۲۶ بهمن
خوزستان از آژیر قرمز جنگ تا امروز

محمدرضا جعفری: از صدای آژیرِ قرمز زمانِ جنگ تا اطلاعیه‌های دیرهنگام ستادِ بحران، زمانی به اندازه سه دهه تقویمی و درازنای عمری گذشته است. رفتن به سوی پناهگاه و شکسته‌شدن دیوار صوتی، قطع برق و تاریکی مطلق، حمله هوایی و ناگهان انفجار، نابودی زیرساخت‌ها، خانه‌ها، تأسیسات و مرگ عزیزان؛ زندگی جایی حوالی صفرِ مطلق. جنگ تجربه غریبی است؛ فاجعه‌ای تمام‌عیار در قامت مرگِ جسم و خاطره، تباهی عمر و ویرانی شهر؛ اما زمان پیش نمی‌رود، طول می‌کشد. 
در خوزستان - و دیگر مناطق جنگ‌زده- هنوز وضعیت بحرانی ادامه دارد. آثار باقی‌مانده از جنگ و خرابی‌های گسترده، همراه شده است با بحران‌های زیست‌محیطی: امروز عوارض پیش‌بینی‌پذیر دیگری در زندگی مردمان این استان وارد شده است؛ نوسان و قطعی مکرر برق در فقدان دستگاه‌های مولد اضطراری، قطعی آب و ارتباطات تلفن و اینترنت و اطلاعیه‌های دیرهنگام و واکنشیِ ستاد بحران استان در تعطیل‌کردن ادارات و مدارس. 
سردرگمی‌های صبحگاهی در مه و خاک و بی‌خبری از همه جا. ازکارافتادن خودپردازها، توقف فعالیت نهادهای خدماتی و بهداشتی، تمام‌شدن شارژ گوشی‌ها، خراب‌شدن وسایل برقی، هماهنگ‌نبودن در تعطیلی ادارات و مدارس، نداشتن ذخیره آب آشامیدنی و مصرف، ازکارافتادن آسانسورها، مشکلاتی که بر بیمارها و بیمارستان‌ها وآزمایشگاه‌ها وارد می‌شود، ازکارافتادن تجهیزات راهنمایی‌ورانندگی، جلسات و بیانیه‌های بی‌نتیجه، فرسودگی و انطباق‌نداشتن با استانداردهای عملکردی در تجهیزات زیرساختی و به‌روزنبودن آنها، کافی‌نبودن نیروها و تجهیزات تعمیر و نگهداری و ناتوانی در پیش‌بینی و پیشگیری از وقوع حوادثی این‌چنین، بر شدت و گستره اتفاقات ناخوشایند این روزها افزوده است. 
مجموعه راهکارهایی که برای مدیریت در یک دهه گذشته به‌ویژه بعد از طوفان‌های خاک در زمستان سال 93، در مهار و تعدیل و انطباق با این شرایط باید اندیشیده و به کار بسته شود هم مشخص است. گسترش زیرساخت‌های رفاهی، فضاهای فرهنگی، دولت الکترونیک، بهبود شاخص‌های اقتصادی، اجتماعی، بهداشت عمومی و ضریب رفاه، به یک معنا ارتقای کیفیت زیست در این استان، مؤلفه‌ای ضروری و اقدامی حیاتی است. اختصاص سهمی از درآمدهای نفتی و عوارض آلایندگی صنایع، کفاف اجرای این سیاست‌ها و برنامه‌ریزی‌های شهری را می‌دهد. وزارتخانه‌های صنایع و نفت، در کنار ازدحام و آلودگی‌ای که در خوزستان به وجود آورده‌اند، باید تعهدات اجتماعی خود را انجام دهند. اتفاقی که در مجموعه و دستگاه‌های تصمیم‌‌ساز و اجرائی در سطح ملی و مدیریت استانی، رخ نداده‌ است. 


دیدگاه‌ها(۰)