۱۳۹۶ يکشنبه ۲۹ بهمن
شماره‌های پیشین:
شماره ۲۸۲۱ - ۱۳۹۵ چهارشنبه ۱۸ اسفند
جدال تئاتر دولتی و خصوصی
دولت شانه خالی نکرده است

شرق: مدیر کل هنرهای نمایشی در پنجمین میزگرد از سمینار بین‌المللی تئاتر و ظرفیت‌های بخش غیردولتی تأکید کرد دولت از حمایت گروه‌های تئاتر نه‌تنها شانه خالی نکرده که امسال از گروه‌های بیشتری حمایت کرده است. در این نشست مهدی شفیعی گفت: درباره حمایت باید گفت از تولیدات، چه تولیداتی که در سالن‌های دولتی هستند و چه در سالن‌های دیگر به طور قطع می‌گویم که دولت نه‌تنها حمایت خود را قطع نکرده، بلکه به لحاظ تعداد، تعداد بیشتری از گروه‌های نمایشی را حمایت می‌کند. بنا بر گفته او، رقم حمایتی در سال 95 از سه میلیارد هم بیشتر شده و این رقم نسبت به گذشته بین گروه‌های بیشتری توزیع شده است. اگر در گذشته کمک‌ها بین 80 تا 90 گروه در سال تقسیم می‌شد امسال این رقم به بیش از 260 تا 270 گروه نمایشی رسیده است. این بحث که دولت می‌خواهد از حمایت تئاتر شانه خالی کند به‌شدت سخن نادرستی است. موضوع این نشست نقش صنوف در ارتقای بخش غیردولتی بود که در آن نصرالله قادری، حمید ششجوانی و ایرج راد نظرات خود را در این زمینه بیان کردند. ایرج راد، هنرمند پیش‌کسوت تئاتر و مدیرعامل سابق خانه تئاتر، در این جلسه با تأکید بر شکل‌گیری گروه‌های تئاتری اظهار امیدواری کرد نتیجه این سمینار شکل اجرائی داشته باشد و باعث پیشرفت در روند تئاتر ایران شود. تئاتر بدون گروه معنی ندارد و تئاتر زمانی تأثیر می‌گذارد که گروهی باشد، ما درحال‌حاضر گروه‌های فراوانی داریم ولی این گروه‌ها از جایگاه‌های مشخصی برخوردار نیستند. وی با اشاره به ساختار تئاتر در قبل از انقلاب و نقش کانون پرورش فکری، کارگاه نمایش، تئاتر لاله‌زار، تئاتر مولوی، گروه سمندریان و اداره تئاتر و گروه‌های ثابت آن‌که در سطح کشور کارگاه برگزار می‌کرده یا اجرای تئاتر داشتند، گفت: طبیعتا گروه‌ها جایگاهشان مشخص بود و تئاتر خاص خود را داشتند ولی درحال‌حاضر ما در سیستم گروه‌ها در سردرگمی به سر می‌بریم. البته همین زمان هم هنوز جایگاه‌هایی داریم که می‌توانیم گروه‌هایی را در آنجا اسکان دهیم؛ برای مثال، جایگاه سالن مولوی همچنان پابرجاست و مختص گروه‌های دانشجویی است اما باید گروه‌ها در آنجا نیز تعریف شوند و گروه‌های ثابت برای این سالن‌ها مشخص کرد. نصرالله قادری، نویسنده، کارگردان و مدرس تئاتر، دیگر سخنران این میزگرد بود که صحبت‌هایش را با نگاه منتقدانه نسبت به عملکرد صنف تئاتر در دوره‌های گذشته آغاز کرده و گفت: وقتی از صنوف صحبت می‌کنیم یا کلیت تئاتر مدنظر ما هست یا فقط صنف بازیگران، کارگردانان، طراحان صحنه، آیا اساسا در این زمان و مکان تئاتر غیردولتی معنا دارد یا نه؛ که صنوف در بخش غیردولتی نقشی داشته باشند. آنچه سابقه تاریخی ما نشان می‌دهد، ما اهل برقراری دیالوگ نیستیم. اگر هم صنفی شکل گرفته است بیشتر معنای حزب داشته تا صنف و زمانی که معنای نزدیک به صنف پیدا کرده فقط وجه رعایت حقوق مادی اعضای صنف مورد توجه قرار گرفته است. او ادامه داد: نگاه ما مشخصا از دهه 40 به دلیل وجود یک حزب خاص در دنیای هنر نگاهی مطلقا سیاسی است. تعریفی که از هنر داریم و از تعریفی که آن حزب از هنر دارد، هنر وسیله‌ای است برای تقلید یا ارائه اعتقادی که به آن سیستم دارد. با قدرت‌گرفتن هریک از بخش‌های چپ یا راست. قادری افزود: طبیعتا یک سرمایه‌گذار به سود و ضررش فکر می‌کند. این سرمایه‌گذار اگر دارای ایدئولوژی باشد بخشی از آن ایدئولوژی خودش را هم به مخاطبان منتقل می‌کند. در بخش دوم این میزگرد ایرج راد با رد نظر قادری درخصوص حزبی‌بودن صنف تئاتر، گفت: در تمام سال‌ها ما در خانه تئاتر سعی‌مان این بوده است که به هیچ‌وجه گرایش‌های سیاسی به آن ورود پیدا نکند. همان‌طور که در اساسنامه آن هم آمده است خانه تئاتر صنف و تشکیلاتی است غیرسیاسی و غیردولتی و ما سعی کردیم که این را داشته باشیم.


دیدگاه‌ها(۰)