۱۳۹۶ دوشنبه ۱ آبان
شماره‌های پیشین:
شماره ۲۸۲۱ - ۱۳۹۵ چهارشنبه ۱۸ اسفند
آينه

ايران
لاریجانی:‌ از اصولگرایان بی‌خبرم

«من که به عنوان رئیس مجلس و پارلمان مصلحتی نمی‌بینم که در این امور دخالتی داشته باشم»؛ این پاسخ علی لاریجانی است به سؤال روزنامه «ایران» درباره نقش او در تلاش‌های اصولگرایان برای وحدت در روزهایی که اصولگرایان تمام توان خود را معطوف تجمیع تمام توان خود جهت رسیدن به نامزدی واحد برای رقابت با حسن روحانی در انتخابات ریاست‌جمهوری دوازدهم کرده‌اند، علی لاریجانی می‌گوید که «ارتباط نزدیکی برای اینکه بدانم اینها در شرایط فعلی چگونه عمل می‌کنند، ندارم که بدانم اینها چه محورهایی را مدنظر دارند و چه سیاستی را دنبال می‌کنند». این البته چیز تازه‌ای نیست. لاریجانی یک سال پیش در چنین روزهایی هم عملا استقلال خود از جریانی که نامش با نام آن پیوند خورده را اعلام کرد و برای انتخابات مجلس دهم به صورت «مستقل» وارد صحنه شد. جایی که در لیست انتخاباتی مجموعه اصولگرایان نامی از این اصولگرای متنفذ دیده نمی‌شد. یک سال پیش کاملا مشهود بود که نه علی لاریجانی تمایلی برای همکاری انتخاباتی با اصولگرایان دارد و نه اصولگرایان چنین نیازی را احساس می‌کنند. این گونه شد که بدون اینکه گفت‌وگویی ویژه بین دو طرف به جریان بیفتد، هر کدام راه خویش را رفتند و عملا در قم در قامت رقبای یکدیگر در صحنه ظاهر شدند. هر چند بعد از انتخابات، ناکامی نسبی اصولگرایان در کسب اکثریت مجلس آنها را بر آن داشت که برای گرفتن کرسی ریاست برخلاف دوران رقابت انتخاباتی پشت در اتاق علی لاریجانی صف بکشند.

كيهان
مسئولیت برای آب و نان!

جعفربلوری: ... اینکه آیا مدیر نخبه‌ای به دلیل توانمندی‌های بالایی که دارد، مستحق دریافت حقوق نجومی است یا خیر، در جای خود قابل بحث است اما، هیچ صاحب شعوری نمی‌پذیرد افراد بی‌کفایت که بعضا پرونده قطوری از فساد را هم دارند، صرف اینکه نام «مدیر» و «نخبه» را با خود یدک می‌کشند،  می‌بایست حقوق نجومی دریافت کنند... راه‌حل اما، تهدید کردن یا آسمان و ریسمان کردن نیست. راه حل، بگم بگم کردن هم نیست. راه حل در تهدید به افشای فیش‌های حقوق منتقدان هم نیست که اگر چنین فیش‌هایی وجود داشت، به جعل فیش‌های حقوقی روی نمی‌آوردند یا در انتشار آن لحظه‌ای درنگ نمی‌کردند. راه‌حل، تعیین حقوق معقول برای مدیران متخصص و متعهد در کنار دیدن واقعیت‌های جامعه و شرایط معیشتی مردم است. راه‌حل دیگر، نگاه کردن به نمرات کارنامه چهار ساله مدیران دولتی و تصمیم‌گیری درباره آنهاست. هر مدیر نخبه‌ای نمره قبولی گرفت، بماند، در غیراین صورت راه خروجش از مسئولیت هموار شود. ادامه فعالیت چنین مدیری خیانت است، حتی اگر صفت نخبه را یدک بکشد. اما پس‌گرفتن چنین مصوبه‌ای هم داستان خود را دارد و می‌تواند به این معنی باشد که تصویب‌کنندگان طرح در مجلس پذیرفته‌اند که طرح،  نامناسب و خام بوده است...

اعتماد
شكاف قدرت و مسئوليت در ساخت قانون‌گذاري

عباس عبدی: ... يكي از مهم‌ترين نقاط ضعف ساختار سياسي ايران، حزبي‌نبودن مجلس است. اين ضعف منجر به قطع رابطه ميان قدرت و مسئوليت مي‌شود و در نتيجه تصميمات نادرست و غيرمنطقي اتخاذ مي‌شود؛ تصميماتي كه مرجع تصويب‌كننده، در برابر تبعات آن مسئوليت متناسبي را به عهده نمي‌گيرد. در يك نظام پارلماني حزبي، اكثريت مجلس به‌طور معمول همسو با دولت هستند و در حزب خودشان در كنار يكديگر درباره هر لايحه و قانون، تصميم‌گيري مي‌كنند. در اين شرايط حزب اكثريت در مجلس قدرت دارد و در عين حال در دولت نيز مسئوليت دارد. اين تناسب ميان قدرت و مسئوليت موجب مي‌شود كه تصميمات آنها با حداكثر عقلانيت اتخاذ شود. در حالي كه در ساختار سياسي ايران رابطه قدرت و مسئوليت مخدوش مي‌شود، به اين معنا كه مجلس قدرت تصويب قانون را دارد، ولي در برابر عدم‌اجراي اين قانون از حيث غيرممكن‌بودن اجراي آن مسئوليتي نمي‌پذيرد. در مقابل اين دولت است كه مسئوليت اجراي قانون را به دوش دارد، ولي قدرتي در تصويب آن ندارد. به همين دليل، قوانين، غيرمنطبق بر واقعيات نوشته مي‌شوند... .

جوان
فعلا عمل نمی کنیم

قطعا دستور «فعلا عمل نمي‌كنيم» از رئيس يك دانشگاه علوم پزشكي دولتي در پايان سال اقدام و عمل ننگ ابدي است از آن جهت كه در سال «عمل»، با يك «انفعال» روبه‌رو مي‌شويم كه بايد تقاص آن را مردم بپردازند. رئيس دانشگاه علوم پزشكي ايران مشكلي را كه بايد درون دولت حل و فصل شود بر سر بيماران نگون‌بخت مي‌كوبد تا بتواند مطالبات بيمارستان‌هاي زير‌مجموعه‌اش را از بيمه‌ها بگيرد. اين چندمين دانشگاه علوم پزشكي در كشور است كه براي تسويه حساب با بيمه‌ها به نوعي دستور اعتصاب صادر مي‌كند، در‌ حالي كه اين موضوع يك بحث داخلي دولت است و بايد پشت درهاي بسته دولت حل شود.


دیدگاه‌ها(۰)