۱۳۹۶ سه شنبه ۵ ارديبهشت
شماره‌های پیشین:
شماره ۱۳۹۶ - ۱۳۹۵ يکشنبه ۲۹ اسفند
بهاریه

مهناز افشار-بازیگر

تصميم دارم سال 96 را کمتر جلوي آينه‌ خودم بايستم. مي‌خواهم تمرين کنم تا خودم را در آينه‌ انسان‌ها ببينم که خداوند مهربان‌مان به برابر‌آفريدن همه‌‌شان در تمامي کتاب‌هاي آسماني‌اش شهادت داده است. من وظيفه دارم همان‌قدر از اندوه آيلان کردي زخم‌ديده‌ باشم که اگر چنين اتفاقي براي دخترم مي‌افتاد... . اينها اگر شعار باشد، فقط شکل خوبي دارد و روحي در آن نيست که واقعيت زندگي را بهتر کند، براي همين از خداوند بزرگ مي‌خواهم قدرتي به من و هم‌وطنانم عطا بفرمايد که ديگر آرزوي مرگ هيچ انساني را نکنيم، حتی اگر دشمن‌مان باشد و در عمل هم اين را نشان دهيم... و اميدوارم وقتي دعاي تحويل سال را مي‌خوانيم، از همان «يا مقلب‌القلوب» آن خداوند به ما قدرتي عطا بفرمايد که بهترين حال ما، آرزوي جهان بي‌تبعيض، بي‌جنگ، بي‌مرگ و بي‌نفرت باشد. جهاني که من و شما بايد از درون‌مان دست به ساختنش بزنيم. بايد شروع کنيم به دوست‌داشتن هم، به قضاوت‌نکردن و بخشيدن همديگر. بايد کاري کنيم که دنياي کودکان‌مان «مرگ باد» و «بمب و گلوله» نداشته باشد. بياييد به هم قول بدهيم اين شعر خانم مارگوت بيکل با ترجمه‌ جناب احمد شاملوي بزرگ شعار زندگي‌مان در سال‌هاي پيش‌رو باشد:
بيا تا جبران محبت‌هاي ناكرده كنيم
بيا آغاز كنيم.
فرصتي گران را به دشمن‌خويي
از كف داده‌ايم
و كسي نمي‌داند چقدر فرصت باقي‌ است
تا جبرانِ گذشته كنيم 
دستم را بگير!

 

بهروز غريب‌پور-نويسنده و كارگردان

سالی بی‌سوختن در آتش از نوع پلاسکو، بی‌غبار و ریزگرد در هوا و شش‌های مردمان اهواز، بی‌سیل خانمان‌برانداز همچون آنچه در شهرهای شمال و جنوب کشورمان رخ داد، سال بی‌بهمن مرگ‌بار که کولبرهای اورامان کردستان را با خود برد... سالی بی‌ترامپ و ترامپیسم برای جهان آرزو می‌کنم... می‌دانم که آرزوی محالی است، اما همیشه آن چیزی اتفاق می‌افتد که به نظر محال است... .

 


دیدگاه‌ها(۰)