۱۳۹۶ چهارشنبه ۲۹ شهريور
شماره‌های پیشین:
شماره ۱۳۹۶ - ۱۳۹۵ يکشنبه ۲۹ اسفند
آيا صدای تغييرات را مي‌شنوند؟
گيسو فغفوري.دبير گروه روزنامه فردا

ما را به سخت‌جاني خود چنين گمان نبود*
شايد كمتر زماني مانند سالي كه گذشت اين مصرع مي‌توانست حال‌و‌هواي روزهايي را كه پشت سر گذاشتیم، توصيف كند. مرور كوتاه اتفاقات سالي كه گذشت، مجموعه‌اي از لحظه‌هاي عجيب و دهشتناك در فضاي عمومي را دربر مي‌گيرد. اين فهرست طولاني، نمونه‌اش مي‌شود برخورد دو قطار، پلاسكو، كولبران، ظهور ترامپ و مرگ آيت‌الله هاشمي‌رفسنجانی.هركدام از اين اتفاقات مي‌تواند نگرانی‌ها‌ و غم‌هاي بزرگي را براي مردم يا حداقل بخشي از مردم يك كشور به همراه داشته باشد همان‌طور كه براي ما داشت. اما روندي كه براي ما سپری شد، كمي متفاوت بود؛ با شنيدن خبر شوكه شديم، در شبكه‌هاي اجتماعي واكنش نشان داديم و نوشتيم و نوشتيم و از غصه و غم‌مان گفتيم و كمي بعد هم به مدیرانی كه چندان در اجراي وظايف‌شان موفق نبودند، اعتراض كرديم و اندكي بعد مصيبتي ديگر بر سرمان آوار شد و اتفاق قبلي فراموش شد و تمام سؤال‌ها و درخواست‌ها به كوه مسائل بي‌پاسخ اين سال‌ها پيوست و فراموش شد. هركدام از اين اتفاق‌ها مي‌تواند قوانين و روند فعاليت‌هاي اجرائي كشورهاي ديگر تحت‌تأثير قرار دهد و مسير فعاليت‌ها و ايمن‌سازي‌هايش را تغيير مي‌دهد. همه ما بارها اين پاسخ را از مدیران را شنيده‌ايم كه ما فعاليت‌هايمان جهادي انجام مي‌شود. اما مي‌بينيم كه بسياري از مرزهاي اخلاقي مسئولانمان تغيير كرده و نمی‌دانیم آیا فهرست کردن کارنامه گذشته پاسخ به کوتاهی‌های امروزاست؟ وما سؤال‌هاي بي‌پاسخ بسياري داريم: از جان‌باختن آتش‌نشان‌هاي حاضر در پلاسكو كه حتي ماسك و 30 امكان ديگر هم برايشان كم بود، از درخت‌هايي كه شبانه قطع مي‌شوند، از املاكي كه تخفيف مي‌خورد، از بيت‌المالي كه صرف سرمربی‌های تیم ملی  و بازيکنان يك‌ميلياردي استقلال و پرسپوليس مي‌شود، از بيت‌المالي كه صرف زدن بنر در گوشه‌و‌كنار شهر و فحش به كشورهاي ديگر مي‌شود، تا پرونده‌هاي متعدد احمدي‌نژاد، مرتضوي و ديگر اعضاي دولت قبلي و  نمي‌دانيم... نمي دانيم چرا يادكردن از آيت‌الله هاشمي، حتي در تلويزيون كشور خودش ممنوع است و...چند فاجعه پشت هم مي‌تواند بسياري را بي‌حس كند؛ مثل اتفاقي كه براي بسياري پيش آمده است، اما ما  اين سؤال‌هايمان را مي‌گذاريم در كنار ناراحتي‌هاي بعد از هر فاجعه و غمي كه از مرگ و ازدست‌دادن اعتمادهايمان ایجاد می‌شود و در كنار ترديدي كه درباره آينده داريم. آيا مقامات این تغییرات و نگرانی‌ها را ‌مي‌بينند؟ آيا اين تغييرات بزرگ و كوچك اخلاقي را مي‌بينند يا معتقدند تا اينجاي سقوط، به خير گذشته است؟ همه اين نكته‌ها ما را به جايي مي‌رساند كه در اين پرونده سعي كرديم به آن بپردازيم. ما سراغ يك پژوهشگر و جامعه‌شناس- محسن گودرزي- رفتيم و درباره نگرانی از  آينده بين بسياري از مردم پرسيديم و سراغ سه حقوق‌دان- فريده غيرت، بهمن كشاورز و هوشنگ پوربابايي- رفتيم تا درباره مجموعه‌اي از سؤال‌های بي‌جواب‌مانده دولت يازدهم و مسير پيش‌رويش را بپرسيم. مسیری كه چندان روشن و اميدوارانه به نظر نمي‌رسد.
*شكيبي اصفهاني

 


دیدگاه‌ها(۰)