۱۳۹۶ پنج شنبه ۳۰ شهريور
شماره‌های پیشین:
شماره ۱۳۹۶ - ۱۳۹۵ يکشنبه ۲۹ اسفند
فریبا محمدیان، معاون امور بانوان وزارت ورزش:
سهم زنان باید در المپیک 2020 بیشتر باشد

سال 95 درخشان‌ترین سال ورزش زنان ایران بود. سالی که در بزرگ‌ترین رویداد ورزشی دنیا، یعنی بازی‌های المپیک و پارالمپیک، بانوان کشورمان درخشیدند. کیمیا علیزاده، در رشته تکواندو، اولین مدال تاریخ ایران در بخش بانوان بازی‌های المپیک را به دست آورد. زهرا نعمتی و ساره جوانمردی طلایه‌داران کاروان جانبازان و معلولین در بازی‌های پارا بودند. رسیدن به این موفقیت‌ها همه را به این باور رسانده بانوان ورزشکار ایرانی پتانسیل این را دارند که به اندازه مردان در رویدادهای بین‌المللی مدال‌آوری کنند؛ موضوعی که فریبا محمدیان، معاون امور بانوان وزارت ورزش نیز روی آن تأکید می‌کند، البته طبق اصول و موازینی که برای این قشر از جامعه تعریف شده است. محمدیان یکی از سه رئیس فدراسیون زن ورزش ایران بود. پس از حضور مسعود سلطانی‌فر در رأس وزارت ورزش از فدراسیون اسکیت جدا شد و مسئولیت ورزش بانوان را برعهده گرفت. در ادامه گفت‌وگوی شرق را با این مدیر ورزشی می‌خوانید.

‌امسال پرفروغ‌ترین سال ورزش زنان ایران بود. کیمیا علیزاده اولین مدال تاریخ ورزش بانوان کشور را در بازی‌های المپیک ریو گرفت. ساره جوانمردی و زهرا نعمتی هم در بازی‌های پارالمپیک سه مدال طلای ارزشمند به دست آوردند. کسب این نتایج باعث شده تا نگاه کلان به ورزش زنان تغییر کند؟
ما وقتی به شاخص‌های توسعه کشور به لحاظ اقتصادی، سیاسی، اجتماعی و فرهنگی نگاه می‌کنیم، می‌بینیم ورزش یکی از پدیده‌های کلان است که می‌تواند روی هرکدام از این شاخصه‌ها تأثير بگذارد و در مقابل، تأثير هم بپذیرد. طبیعی است کسب چنین موفقیت‌هایی، آن هم در بزرگ‌ترین میدان ورزشی دنیا، روی نگاه کلان مسئولان تأثيرگذار باشد.
ما نتیجه این تأثيرپذیری را در برنامه ششم توسعه و مصوباتی که مجلس شورای اسلامی برای ورزش بانوان تصویب کرد، دیدیم. تصویب ماده ۱۰۹ لایحه برنامه ششم توسعه، بیش از هزار میلیارد تومان بودجه را به حوزه ورزش و آموزش‌وپرورش اختصاص داد که رقم قابل‌توجهی است. پیش از این حوزه تربیت بدنی در وزارت ورزش‌وجوانان و آموزش‌وپرورش هیچ بودجه جداگانه‌ای نداشت و از محل یک‌درصد ارزش‌افزوده برای هرکدام استفاده می‌کردند، اما حالا با این اعتبار این دو وزارتخانه می‌توانند با فراغ‌بال بیشتری به امور زیرساخت‌های تربیت بدنی بانوان بپردازند. ضمن اینکه در جلساتی که با وزیر ورزش‌وجوانان داشتیم، خواسته‌ایم از نگاه‌های جنسیتی در مدیریت فدراسیون‌ها پرهیز شود و زنان در فدراسیون‌ها حق رأی داشته باشند. در این‌باره باید اساس‌نامه فدراسیون‌ها اصلاح شود که فرايند این کار آغاز شده و در کمیسیون فرهنگی مجلس نیز در حال بررسی است.
البته باید بر این نکته هم تأکید کنم که موفقیت‌ها و حضور زنان ما در بازی‌های المپیک و پارالمپیک این دوره، نه‌تنها در نگاه کلان مسئولان و مقامات ارشد کشور تأثير مثبتی داشته، بلکه پیام‌های زیادی را هم به دنیا داده است: اینکه اسلام درباره فعالیت‌های اجتماعی بانوان در بخش‌های مختلف، از جمله ورزش، ممنوعیتی قائل نشده است. بانوان ما به‌درستی توانستند با حفظ شعائر اسلامی این موضوع را در بازی‌های المپیک به تصویر بکشند.
‌خیلی از کارشناسان معتقدند ورزش بانوان می‌تواند سهم بیشتری از یک مدال برنز در رویدادی مثل المپیک داشته باشد؛ ضمن اینکه مردم هم انتظار دارند در المپیک 2020 توکیو این تک‌مدال برنز ارتقا پیدا کند. فکر می‌کنید در این فرصت چهارساله بتوانید این انتظار را برآورده کنید و سهم مدال‌آوری بانوان ایرانی را بین رشته‌های دیگر هم تقسیم کنید؟
ما چنین اعتقادی داریم. کمیته بین‌المللی المپیک در مصوبات اخیر خود به تمام کشورهای عضو تأکید کرده که در رویدادهای المپیکی باید سهم ورزشکاران مرد و زن ٥٠-٥٠ باشد. ما هم به دنبال این مسئله هستیم، اما نه به هر قیمتی؛ چون زنان ورزشکار ایرانی در برخی از رشته‌ها به دلیل حفظ ارزش‌های اسلامی نمی‌توانند شرکت کنند. تعداد رشته‌هایی که بانوان ما شانس مدال‌آوری در آن را دارند کمتر از پنج رشته است؛ پس ما باید درخصوص بازی‌هایی مثل المپیک واقع‌بینانه جلو برویم. هم شرایط رقبایی را که داریم مدنظر قرار بدهیم و هم برنامه‌ریزی‌های خودمان را.
قطعا انتظار می‌رود سهمیه‌هایی را که برای المپیک ریو گرفته‌ایم، حفظ کنیم و حتی آن را افزایش بدهیم؛ پس باید در درجه اول سعی کنیم جایگاه قبلی را حفظ کنیم و بعد به فکر پیشرفت باشیم. مسیری که ما درحال‌حاضر برای ورزش بانوان مشخص کرده‌ایم، بازی‌های آسیایی 2018 جاکارتاست؛ اینکه بتوانیم تیم‌های ملی را برای حضور پرقدرت در این بازی‌ها آماده کنیم؛ چراکه بازی‌های آسیایی محک جدی برای نشان‌دادن عیار بانوان ما در المپیک 2020 خواهد بود.
من هم معتقدم؛ باید امثال کیمیا علیزاده، که  مدال‌آور المپیک‌اند، بیشتر از این باشند. البته همان مدال برنز علیزاده نیز یک‌شبه به دست نیامد. به هرحال ما هم باید با دنیا پیش برویم، چون در المپیک ٢٠١٦ سهم زنان ورزشکار ٤٥‌درصد بود که این مسئولیت ما را سنگین‌تر می‌کند. ما هم به دنبال این هستیم که در المپیک ٢٠٢٠ سهم زنان ورزشکار در کاروان ایران بیشتر و حتی مدال‌های بیشتری کسب شود.
‌اما فکر می‌کنم احتمالش خیلی زیاد است که ما در المپیک 2020 علاوه بر تکرار مدال تکواندو بتوانیم در کاراته هم مدال‌آور باشیم. حمیده عباسعلی که اولین مدال جهانی این رشته را گرفت، این امیدواری را به وجود آورد که در المپیک هم بتواند مدال بگیرد.
حمیده عباسعلی یکی از ستاره‌های کاراته ماست که باید مثل او را زیاد تربیت کنیم. ان‌شاءالله او بتواند در المپیک 2020 بدرخشد. اما آن‌طور که به ما اعلام کرده‌اند، با توجه به اینکه کاراته تازه به جمع رشته‌های المپیکی اضافه شده، مدال‌های آن فقط به فرد تعلق می‌گیرد و در رنکینگ تیمی کشورها محاسبه نمی‌شود. اما با تمام اینها، المپیک برای همه بالاترین سطح رقابت‌های ورزشی در دنیاست و‌ گرفتن مدال آن افتخار است.
‌فدراسیون وزنه‌برداری هم این روزها در تلاش است تا راه را برای فعالیت بانوان وزنه‌بردار باز کند. فکر می‌کنید شرایط در این چهار سال پیش‌رو فراهم می‌شود که این بانوان به المپیک 2020 برسند؟
فدراسیون جهانی وزنه‌برداری با داشتن حجاب بانوان مخالفتی ندارد، اما این را بگویم که بانوان ما بايد طبق يك‌سري اصول تعریف‌شده در این رشته فعالیت می‌کنند. حجاب تنها به معنی پوشش نیست، بلکه حرکاتی که فرد انجام می‌دهد به لحاظ فقهی، اجتماعی و پزشکی ورزشی هم بررسی می‌شود. فدراسیون پوششی را که برای خانم‌های وزنه‌بردار در نظر گرفته، به وزارت ورزش ارائه داده، اما متاسفانه این طرح اشکالاتی دارد؛ برای همین کارگروهی تشکیل شده تا ضمن اصلاح نواقص این لباس، سایر موارد را هم به‌طور همه‌جانبه بررسی کند. برای ما مهم این است که با حفظ شأن و منزلت زن، از حضور آنها در میادین بین‌المللی حمایت کنیم.
‌در مورد پوشش بانوان بسكتباليست هم اين اميدواري وجود دارد که در نهايت لباس پيشنهادي ايران تصويب شود. البته نباید از این موضوع غافل شویم که فدراسیون بسكتبال هم قدری در این زمینه کوتاهی کرده و آن‌طور که باید از فرصتی که فدراسیون جهانی (فیبا) به آنها داده تا نظر فیبا را برای این موضوع جلب کنند، استفاده نکرده است.
وزارت ورزش فراتر از وظیفه‌ای که در این‌باره داشت، عمل کرد. آقای وزیر شخصا به فیبا نامه زد و گفت موضوع حجاب بانوان بسکتبالیست مطالبه ورزش کشور ماست. حتی به امور بین‌الملل وزارتخانه گفتیم که آنها هم از آن طرف لابی‌های مربوطه را انجام بدهند. اینها همه در حالی است که پیگیری این امور بیشتر مربوط به خود فدراسیون‌هاست. آن‌طورکه فدراسیون به ما گفته، قرار است فیبا اردیبهشت‌ماه، با برگزاری نشستی، نظر نهایی خود را درباره حجاب بانوان ایرانی اعلام کند.
‌ماجرای حضور زنان و خانواده‌ها در ورزشگاه‌ها حل می‌شود؟
این موضوع نیز قطعا یکی از پرونده‌هایی است که وزارت ورزش روی آن فعالیت می‌کند. یکی از طرح‌هایی که داریم، همین است که خانواده‌ها بتوانند در برخی از رشته‌ها که امکانش وجود دارد، شاهد فعالیت‌های ورزشی باشند. البته ما در بعضی از رشته‌ها مشکل رفتن به سالن را داریم که باید در فضایی آرام آن را حل کنیم. اگر فضا برای اجرای یک فعالیت اجتماعی آماده نباشد، قطعا آن فعالیت رو به اضمحلال خواهد رفت. پس بهتر است صبر کنیم تا زمانش فرابرسد.


دیدگاه‌ها(۰)