۱۳۹۶ دوشنبه ۸ خرداد
شماره‌های پیشین:
شماره ۱۳۹۶ - ۱۳۹۵ يکشنبه ۲۹ اسفند
گلنار وکیل‌گیلانی، رئیس فدراسیون چوگان:
مدیریت فدراسیون، زور بازو نمی‌خواهد

ورزش زنان در ایران بعد از انقلاب اسلامی به دلیل حفظ پوشش اسلامی کمرنگ بوده و بالطبع حضور آنها در بخش‌های مدیریتی این حوزه نیز محدود بوده است. معاونت ورزش بانوان، در دهه 70، رسما در چارت این سازمان قرار گرفت تا زنان هم به‌طور مستقل در فدراسیون صاحب کمیته شوند.در پی این اتفاق و روند رو‌به‌رشد بانوان ورزشکار در میادین بین‌المللی، رفته‌رفته راه باز شد تا خانم‌ها ریاست تمامی فدراسیون‌ها را نیز به دست گیرند. اسکیت، چوگان، ورزش بیماران خاص و پیوند اعضا سه فدراسیونی هستند که اگرچه تعداد آنها اندک است، از سوی بانوان مدیریت می‌شود. گلنار وکیل‌گیلانی بانویی است که پنج‌ماه پیش در انتخابات فدراسیون چوگان پیروز شد و ریاست این فدراسیون را برعهده گرفت؛ کسی که خود چوگان‌باز بوده و پیش از این در سمت نایب‌رئیسی بانوان فدراسیون چوگان فعالیت داشته است. وکیل‌گیلانی که در این مدت کوتاه تجربیات وسیع‌تری از حوزه ریاست بر یک رشته ورزشی در کل کشور به‌ دست آورده، به زنانی که از اهالی ورزش هستند، توصیه می‌کند برای رسیدن به صندلی ریاست تلاش کنند؛ چراکه معتقد است هیچ حد و مرزی بین مردان و زنان برای مدیریت‌ وجود ندارد. او که در دولت فعلی به این سمت رسیده، از بستر خوبی که مسئولان وزارتخانه برای حضور خانم‌ها در انتخابات فدراسیون‌های ورزشی فراهم کرده‌‌اند، می‌گوید: «نگاه مثبتی که مسئولان وزارتخانه برای رقابت خانم‌ها در عرصه انتخابات ایجاد کردند، برای ورودم در این انتخابات واقعا اثرگذار و فضای رقابتی آن‌قدر آزاد بود که شاهد هیچ تبعیضی نبودم. من به خانم‌هایی که از جنس ورزش هستند، توصیه می‌کنم حتما برای ریاست در فدراسیون‌ها پیش‌قدم شوند و جسارت این را داشته باشند که با مردان رقابت کنند. مدیریت فدراسیون زور بازو نمی‌خواهد، فکر و برنامه می‌خواهد. مهم‌تر اینکه از جنس ورزش باشی و آن را از نزدیک لمس کرده باشی. من در این مدت هر کمکی که از مسئولان خواستم، انجام شده و آنها همیشه حامی فدراسیون بوده‌اند».مهم‌ترین برنامه این مدیر جوان ورزشی، ثبت چوگان به نام ایران است؛ ورزشی که در زمان هخامنشیان در ایران شکل گرفت و امروزه جهانی شده و در بازی‌های المپیک هم برگزار می‌شود. «فدراسیون قبلی زحمات زیادی در این زمینه کشید ولی ما هم مدارکی برای سازمان جهانی یونسکو فرستادیم تا ان‌شاءالله در جلسه‌ای که قرار است آذرماه سال 96 برگزار ‌شود، چوگان به نام ایران ثبت جهانی شود». او از مسئولان و دولتمردان می‌خواهد نگاه خاص‌تری به این ورزش ایرانی داشته باشند: «متأسفانه چوگان ورزش خود ماست، اما همه از توجه به آن غافل شده‌اند. چوگان رشته‌ای است که حتی مقام معظم رهبری نیز خواستار توجه ویژه به آن شده است. ورزش زورخانه‌ای هم یکی از ورزش‌هایی است که مختص کشور ماست و نمایندگان مجلس برای آن بودجه جداگانه درنظر گرفته‌‌اند، چون ورزشی است که با سنت و فرهنگ ما درآمیخته است. من از نمایندگان مجلس می‌خواهم به چوگان نیز این نگاه ویژه را داشته باشند، چراکه شرایطی مشابه ورزش زورخانه‌ای دارد».


دیدگاه‌ها(۰)