۱۳۹۶ پنج شنبه ۳ فروردين
شماره‌های پیشین:
شماره ۱۳۹۶ - ۱۳۹۵ يکشنبه ۲۹ اسفند
گفت‌وگو با زهرا سعیدی، نماینده مبارکه در مجلس
مظلومیت مضاعف برای ورزش بانوان

فائزه عباسی: وقتی با تنها زن هيئت‌رئیسه فراکسیون ورزش بر سر مشکلات این عرصه صحبت می‌شود، طبیعی است که بحث به بانوان و مظلوم واقع‌شدن ورزش بانوان نیز کشیده ‌شود. زهرا سعیدی، نماینده مبارکه، در این زمینه به «شرق» می‌گوید: «موضوع ورزش در برنامه‌ریزی‌های کلان کشور مغفول و مظلوم واقع شده و در این میان ورزش بانوان با مظلومیتی دوچندان مواجه است.» این نماینده مجلس دهم می‌گوید: «فراکسیون ورزش به دلیل فشار کاری نمایندگان به‌طور مؤثر نمی‌تواند روی موضوعات ورزشی تمرکز کند، اما با وجود این در تلاش است تا برنامه‌ای موثر پیشنهاد دهد». سعیدی راه علاج مشکلات عرصه ورزش را در نگاه بنیادی و اصلاح ساختاری می‌داند؛ موضوعاتی که این‌چنین مطرح شد:

‌چرا ورزش به‌عنوان یک اولویت در برنامه‌ریزی کلان مورد توجه قرار نمی‌گیرد؟
نمی‌توانیم بگوییم هیچ برنامه‌ای وجود نداشته. برنامه بوده، اما تأکیدی بر آن نشده است. اگر ما از منظر دینی هم بخواهیم به این موضوع نگاه کنیم، دین نیز تأکید زیادی بر ورزش دارد، بنابراین لازم است در برنامه‌ای که برای پنج‌سال آینده در حال بحث و بررسی است، جایگاهی برای آن در نظر گرفته شود. متأسفانه امروز مشاهده می‌شود که ورزش، نه در بین مردم و نه مسئولان، جایگاه واقعی خود را به دست نیاورده و آن انگیزه‌های لازم، که باید برای جذب ورزش به وجود آید، هنوز مشاهده نشده است. در این مسیر نیاز است یک کار تحقیقاتی انجام و بستر‌های لازم برای خروج ورزش از جنبه تفننی فراهم شود. تا امروز برنامه‌هایی نوشته شده، اما هدفمند و به صورت ساختاری و پایه‌ای نبوده است. درواقع اگر ما از دوران پیش از دبستان به صورت هدفمند برای ورزش کودکان برنامه‌ریزی می‌کردیم، شاید امروز با این حد از انفعال در این زمینه مواجه نمی‌شدیم. بنابراین می‌طلبد که امروز به سمت فعالیت‌های بنیادی در ورزش حرکت کنیم و به صورت علمی اقداماتی برای تدوین یک برنامه انجام دهیم.
‌به نظر شما چه مانعی بر سر این راه وجود دارد که اجازه کار ساختاری نمی‌دهد؟
دلایل مختلفی برای این موضوع وجود دارد. یکی از آنها این می‌تواند باشد که همواره مسئولان معتقدند مسائل دیگری، مانند اقتصاد، بهداشت و...، در اولویت هستند؛ و بنابراین انرژی خود را صرف امور دیگر می‌کنند. درحالی‌که نگاه به ورزش، نگاه به سلامت جامعه است. بنابراین اگر مدیران و مسئولان ما به این درک نرسند که باید برای ورزش اقدامی اساسی انجام داد، نمی‌توانیم نتیجه خوبی در این زمینه کسب کنیم. برای درک این موضوع کافی است نگاهی به زنگ ورزش مدارس در همه مقاطع تحصیلی بیندازیم؛ زنگ ورزش زنگ شوخی و تفریح است و هیچ برنامه‌ای برای شکل‌گرفتن یک ورزش هدفمند در نظر گرفته نشده است. ازاین‌رو باید تحقیقات انجام شود و گزارش‌ها نیز به گوش مردم و مسئولان برسد تا بتوانیم ورزش را به‌طور حرفه‌ای رواج دهیم.
‌شما عضو هيئت‌رئیسه فراکسیون ورزش هستید، این فراکسیون چه اقداماتی برای پیشرفت ورزش انجام داده است؟
نگاه مجلس به ورزش نگاهی مثبت است و همکاران نیز یکی از مهم‌ترین دغدغه‌هایشان رفع مشکلات جوانان است. یکی از این موضوعات پرداختن به مشکلات حوزه ورزش است. در این راستا باید گفت علاقه‌مندی برای حمایت از برنامه‌های ورزشی زیاد است، اما گاهی نمایندگان درگیر برنامه‌های مختلف و فشردگی کاری هستند که به‌سختی می‌توان تمرکز را بر مسائل ورزشی گذاشت و از آنجایی که برنامه‌ای هم از سوی دولت برای هدفمندکردن ورزش ارائه نشده، معمولا در این کش‌وقوس ورزش مظلوم واقع می‌شود.
‌ورزش در برنامه‌ریزی‌ها مظلوم واقع  شده و در این بین موضوع ورزش بانوان با مظلومیتی مضاعف روبه‌روست. چه اقدامی برای رفع این مشکل ورزش انجام گرفته است؟
ما در گام اول مشاهده می‌کنیم که انگیزه‌های اولیه برای ورزش بانوان در کشور به وجود نیامده است. درواقع ما حتی ورزشگاه‌ها و امکاناتی را که بانوان بتوانند از آن استفاده کنند، برای آنها فراهم نکرده‌ایم. هرچند با تلاش خود بانوان و جنگیدن در این مسیر شاهد موفقیت‌هایشان در عرصه جهانی هستیم، اما واقعیت این است که به دلیل برخی محدودیت‌ها، ورزش بانوان با مظلومیتی دوچندان مواجه است و باید حمایتی همه‌جانبه صورت گیرد. در این زمینه لازم است وزارت ورزش نیز حمایتی ویژه از آنها داشته باشد.
‌ در بسیاری کشورها از ورزش به‌عنوان ابزاری برای دیپلماسی استفاده می‌شود، چرا در ایران به این مورد توجه نمی‌شود؟
متأسفانه ما در این زمینه گاهی جهت مخالف را هم رفته‌ایم، اما لازم است به این امر توجه شود؛ چراکه امروزه ورزش زبانی واحد و گفتمانی جدید در دنیا محسوب می‌شود و ما باید از این فرصت برای تقویت روابط خود با کشورها استفاده کنیم و از این منظر به ورزش نگاه ویژه‌ای داشته باشیم. مسلما این موارد موضوعاتی نیست که در کوتاه‌مدت به نتیجه برسد، اما لازم است برنامه‌ریزی‌های بلندمدتی در این زمینه انجام شود.


دیدگاه‌ها(۰)