۱۳۹۶ پنج شنبه ۳۰ شهريور
شماره‌های پیشین:
شماره ۱۳۹۶ - ۱۳۹۵ يکشنبه ۲۹ اسفند
خیز برای صید مدال از برکه‌های تازه
عبور از مثـلث سنتی

ورزش ایران در حالی از سال 1948 حضور رسمی‌اش را در بازی‌های المپیک تابستانی آغاز کرده که سهم زیادی از مدال‌آوری، در بزرگ‌ترین رویداد ورزشی دنیا، نداشته است. ۱۸مدال طلا، ۲۲ نقره و ۲۸ برنز، حاصل تلاش ۵۱ ورزشکار ایرانی بوده که در ۱۷ دوره حضور کاروان کشورمان در این بازی‌ها به دست آمده است. وزنه‌برداری اولین رشته‌ای بود که چراغ کاروان ایران را در بازی‌های المپیک روشن کرد. مرحوم جعفر سلماسی وزنه‌برداری بود که در المپیک ۱۹۴۸ لندن در دسته ۶۰کیلو وزنه‌برداری توانست صاحب مدال برنز شود و عنوان اولین مدال‌آور تاریخ ورزش ایران در بازی‌های المپیک را به خود اختصاص دهد. بعد از وزنه‌برداری، کشتی آزاد دومین رشته‌ای بود که نمایندگان کشورمان بخش قابل‌ملاحظه‌ای از مدال‌های کاروان را به واسطه برتری در آن تصاحب کردند؛ به‌طوری که در المپیک 1952 هلسینکی، ایران، با کسب سه مدال نقره و چهار مدال برنز، در رده سی‌ام این بازی‌ها جای گرفت. آزادکاران ایرانی وقتی خود را به عنوان یک قدرت در این رشته به جهان معرفی کردند که کشتی‌فرنگی کشورمان هم در المپیک 1960 رم اولین مدال (برنز) خود را کسب کرد. مدال‌آوری ورزشکاران ایرانی در این بازی‌ها به همین دو رشته محدود شد تا المپیک 2000 سیدنی رسید؛ با اضافه‌شدن ورزش تکواندو به جمع رشته‌های ورزشی این بازی‌ها، تحول چشمگیری در حضور کاروان کشورمان در جدول المپیک به وجود آمد؛ به‌طوری که تکواندو هم جزء رشته‌های مدال‌آور کاروان کشورمان در این رویداد بزرگ شد. اتفاق مهم‌تر وقتی افتاد که سه دوره بعد، یعنی در المپیک 2012 که ایران با 12 مدال تاریخی‌ترین نتیجه خود را در این بازی‌ها گرفت، دوومیدانی هم جزء رشته‌های مدال‌آور کشورمان شد. احسان حدادی، در ماده پرتاب دیسک موفق شد این طلسم را بشکند و مدال نقره ارزشمند این بازی‌ها را از آنِ خود کند. بعد از درخشش کاروان در المپیک لندن و عنوان هفدهمی این بازی‌ها، امیدهای زیادی به وجود آمد که ایران بتواند در المپیک 2016 ریو توانایی خود را در کسب مدال در این چهار رشته حفظ کند. کمااینکه با نتایج بسیار خوبی که تیراندازان زن و مجتبی عابدینی در رشته شمشیربازی در میادین جهانی به دست آوردند، این خوش‌بینی به وجود آمد که ایران بتواند در این دو رشته هم روی سکو برود. در المپیک ریو اما سنت‌شکنی رخ نداد و مدال‌ها باز هم در سبد مثلث همیشگی (تکواندو- کشتی- وزنه‌برداری) به دست آمد. در دو رشته البته دست ایرانی‌ها به مدال خیلی نزدیک شد. الهه احمدی در تیراندازی ششم و مجتبی عابدینی چهارم المپیک شدند. این دو اگر کمی خوش‌اقبال‌تر بودند با مدال از ریو برمی‌گشتند. نتایج این ملی‌پوشان نشان می‌دهد اگر در این رشته‌ها سرمایه‌گذاری و برنامه‌ریزی مطلوب‌تری صورت گیرد، آنها می‌توانند حتما ایران را در المپیک 2020 به مدال‌های بیشتری برسانند.رسیدن به جمع 10 کشور برتر دنیا در المپیک با 9 طلا میسر است. طبیعتا با اتکا به کشتی، وزنه‌برداری و تکواندو نمی‌توان انتظار داشت تعداد مدال‌های ایران در توکیو رشدی چشمگیر داشته باشد. اینجاست که باید از همین حالا به فکر مدال‌آوری در کاراته، شمشیربازی و تیراندازی در توکیو بود. اضافه‌شدن کاراته به جمع رشته‌های المپیک بهترین خبر برای ورزش ایران بود و این نوید را به وجود آورد که ایران بتواند در پنجمین رشته ورزشی هم صاحب مدال شود. بدون شک ایران در رشته‌های دیگری مثل بوکس، جودو و دوومیدانی این پتانسیل را دارد که در المپیک آینده روی سکو برود، اما مسئله مهم ایجاد بستر لازم و مدیریت صحیح در این رشته‌هاست.حالا همه با مرور نتایج المپیک 2016 منتظر مدال شمشیربازی و تیراندازی در المپیک 2020 هستند.  فدراسیون والیبال هم رسما اعلام کرده هدفش مدال المپیک توکیو است.از طرفی یکی دیگر از اتفاقات مهم‌تر برای ایران بزرگ‌ترشدن کاروان ایران است. کشورهایی که با کاروان‌های پرتعداد و بالای صد نفر در المپیک‌ها شرکت می‌کنند، معمولا چند رشته تیمی در المپیک دارند. در حالی که سهم ایران در تاریخ المپیک تنها و ‌تنها حضور هفت تیم است. این در حالی که کشورهای اروپایی در یک دوره، نزدیک به 10 تیم در المپیک دارند.
درست است که کلید موفقیت در المپیک گرفتن مدال در ورزش‌های انفرادی مثل دوومیدانی، شنا و ژیمناستیک است اما حضور در رشته‌های گروهی همیشه برای کشورها مهم بوده است. شرکت‌کردن در رشته‌های تیمی شور و هیجان خاصی به ورزش هر کشور در مقطع المپیک می‌دهد و این موضوع نقطه‌ضعف ورزش ایران در تاریخ المپیک بوده است. در تاریخ المپیک فقط هفت بار از ورزش‌های تیمی ایران در المپیک اثری دیده شده است. فوتبال ایران حضور در سه المپیک ١٩٦٤، ١٩٧٢ و ١٩٧٦ را تجربه کرده است؛ بسکتبال دو بار المپیکی بوده، آن‌هم در سال‌های ١٩٤٨ و ٢٠٠٨. جالب اینکه سومین رشته تیمی ایران که المپیک را تجربه کرده است واترپلوست، در سال ١٩٧٦. والیبال هم در المپیک ریو خود را به رشته‌های المپیکی ایران افزود. بردی که والیبال ایران برابر کوبا در المپیک 2016 کسب کرد به 40 سال نبردن ایران در ورزش‌های تیمی المپیک پایان داد. ایران در المپیک 1976 هم، در فوتبال برابر کوبا پیروز شده بود. در بین تیم‌های ورزشی ایران، هیچ تیمی مثل والیبال به المپیک نزدیک نیست. والیبال ایران چند سالی است که قدرت اول آسیاست و در اولین حضورش در المپیک به دور دوم هم صعود کرده است. این امیدواری وجود دارد که حضور والیبال در المپیک‌ها ادامه‌دار باشد.


دیدگاه‌ها(۰)