۱۳۹۶ چهارشنبه ۲۹ شهريور
شماره‌های پیشین:
شماره ۱۳۹۶ - ۱۳۹۵ يکشنبه ۲۹ اسفند
پیمان فخری، مربي موفق سال 95:
چین و کره هم با مربی داخلی پیشرفت کردند

یکی از رشته‌های موفق ایران در المپیک 2016 شمشیربازی بود. چهارمی، مجتبی عابدینی، شور ویژه‌ای در بین مردم ایجاد کرد و از آن به بعد مدال‌های ایران هم به دست آمد. بعد از رسول خادم، سرمربی زبده تیم ملی کشتی آزاد، بدون شک باید پیمان فخری، سرمربی تیم اسلحه سابر، را به عنوان موفق‌ترین مربی ایرانی حاضر در المپیک و یکی از مربیان سازنده چند سال اخیر ورزش ایران ریو معرفی کرد؛ مربی جوانی که در پنج سال حضورش در رأس تیم ملی شمشیربازی اسلحه سابر، نسلی طلایی را ساخت که از سد آسیا عبور کرد تا خودش را به دنیا بشناساند. قهرمان سال‌های نه‌چندان‌دور شمشیربازی ایران بعد از نایب‌قهرمانی تیمی در آسیا، چهارمی جهان و نایب‌قهرمانی تاریخی مجتبی عابدینی در جام جهانی کره، اوج کار خود را در بازی‌های المپیک 2016 ریودوژانیرو نشان داد؛ جایی که عابدینی بار دیگر شگفتی‌ساز شد و با قضاوت ناعادلانه داوران، دستش از رسیدن به مدال کوتاه ماند و نفر چهارم المپیک شد.
او درباره برنامه‌هایی که برای این تیم ترسیم کرد تا آن را جهانی کند، می‌گوید: «شش سال پیش وقتی تازه مسئولیت تیم ملی اسلحه سابر را به من دادند، در جلسه‌ای در آکادمی ملی المپیک حضور داشتم که مسئول برنامه‌ریزی آکادمی از من پرسید: چقدر طول می‌کشد تا سابر ایران هم بتواند خودش را به سطح اول دنیا برساند؟ من در جواب این مسئول گفتم: پنج تا شش سال. ایشان قدری متعجب شدند و گفتند: واقعا با شش سال کار می‌شود به این هدف رسید؟ من گفتم: بله، اگر ما بتوانیم شش سال مفید را با برنامه جلو ببریم، قطعا می‌توانیم به چین و کره‌ای که در آسیا و دنیا شناخته‌شده هستند، برسیم. خودِ من زمانی که عضو تیم ملی بودم، در سال 1999 قهرمان آسیا شدم و اولین مدال تاریخ شمشیربازی ایران را در قاره به دست آوردم. شمشیربازان چین و کره در مسابقات آن سال، به ترتیب دوم و سوم شدند؛ اما شش سال بعد، همین چین و کره به قدرت‌های آسیا تبدیل شدند و سابر ایران با سقوط وحشتناکی که کرد از دور خارج شد. همین اتفاق باعث شد من چین و کره را الگوی خودم قرار دادم تا بتوانم مثل آنها کارهای بزرگ انجام دهم؛ کشورهایی که برخلاف ایران، که مدام به دنبال جذب مربیان خارجی هستند، سعی کردند با استفاده و بهره‌گیری از علم و دانش مربیان داخلی‌شان خودشان را به همه ثابت کنند».
حالا شش سال از آن روزها گذشته و فخری به آن اهدافی که می‌خواسته دست یافته است: «وقتی این تیم را تحویل گرفتم، 25 جهان بودیم. آرزوی خود من این بود که بتوانیم روزی در بین 16 تیم اول مسابقات جهانی قرار بگیریم؛ اما حالا به جایی رسیده‌ایم که در رده‌بندی جهانی تیم نهم هستیم؛ ضمن اینکه عنوان دومی آسیا را بعد از کره‌ای‌ها که تیم ششم رده‌بندی جهان هستند، در اختیار داریم». تیم ملی شمشیربازی اسلحه سابر ایران در حالی برای نخستین‌بار دو سهمیه حضور در بازی‌های المپیک را گرفت که شاگردان فخری با درخشش‌ در میادین جهانی و آسیایی، ارزش این سهمیه را دوچندان کردند؛ جایی که مجتبی عابدینی، ستاره این تیم، با قرارگرفتن در بین 14 نفر اول دنیا، و علی پاکدامن، به عنوان نفر برتر قاره آسیا، المپیکی شدند.داور درجه‌یک شمشیربازی جهان ادامه می‌دهد: «تنها هفت کشور موفق شدند برای بازی‌های المپیک 2016 ریو دو سهمیه بگیرند که ما توانستیم جزء این آنها باشیم. این در حالی است که تیم فرانسه که در المپیک 2008 پکن مدال نقره گرفت، یک سهمیه برای المپیک ریو به دست آورده است. تا دو سال پیش، از بین سه، چهار درخواست اردوی مشترکی که به تیم‌های مطرح دنیا می‌دادیم با یکی از آنها موافقت می‌شد؛ اما حالا طوری شده که تیم‌های بزرگ یارکشی می‌کنند و می‌خواهند ایران در گروه آنها باشد».
فخری درباره استعدادهای خوبی که درحال‌حاضر پشتوانه آینده سابر ایران هستند، هم می‌گوید: «خوشبختانه آن‌قدر استعداد در اسلحه سابر شناسایی شده که سال‌های سال می‌توان به آنها تکیه کرد و جایگزین خوبی برای ستاره‌ای چون مجتبی عابدینی باشند. قطعا روند موفقیت سابر ایران در آسیا و جهان با این جوانان ادامه‌دار خواهد بود».
اما تنها خواسته این مربی توانمند از مسئولان وزارت ورزش، دراختیارگذاشتن یک کمپ تمرینی اختصاصی برای شمشیربازان است. مربی‌ای که هیچ‌وقت از امکانات اندکِ ورزشکاران این رشته گلایه نکرده و آنها را از صفر به صد رسانده است می‌گوید: «ما سال‌هاست، از زمانی که خودِ من هم ورزشکار بودم، در سالن قدیمی شهید کلاهدوز تمرین می‌کنیم و مسابقه می‌دهیم. این سالن اصلا استانداردهای لازم را برای تمرین و مسابقه ندارد. خوابگاه به‌قدری کم و کوچک است که اسکان‌دادن ملی‌پوشان در آن سخت است. تنها خواسته‌مان از مسئولان وزارت ورزش این است که یک کمپ تمرینی مجهز در مرکز شهر به فدراسیون شمشیربازی اختصاص دهند تا ثابت کنیم بیشتر از اینها حرف برای گفتن داریم».
فضل‌الله باقرزاده، رئیس فدراسیون شمشیربازی،  هم معتقد است درخشش عابدینی در ریو تحولی چشمگیر در این رشته به وجود آورده است، به‌طوری‌که نگاه مسئولان ادارات ورزش تمامی استان‌های کشور را نسبت به جذب استعدادهای هر چه بیشتر به سمت ورزش شمشیربازی تغییر داده است. باقرزاده می‌گوید: «عنوان چهارمی عابدینی در المپیک ریو آن‌قدر تأثیرگذار بود که هم خانواده‌ها خودشان به‌دنبال آشناکردن فرزندانشان با رشته شمشیربازی هستند و هم هیئت‌ها و ادارات تربیت‌بدنی استان‌ها  به جذب استعداد در این رشته علاقه‌مند شده‌‌اند و حمایت همه‌جانبه خود را از فدراسیون در این زمینه اعلام کرده‌اند. فدراسیون نیز با توجه به این اقبال عمومی 20 مربی را در سطح کشور استخدام و رسما کار استعدادیابی را به آنها واگذار کرده تا باکیفیت‌تر نخبه‌پروری کنند. این مربیان اگر در یک سال، هشت تا 10 استعداد را هم به فدراسیون معرفی کنند، آینده شمشیربازی ایران را تا مدت‌ها در هر سه اسلحه سابر، اپه و فلوره تضمین کرده‌اند».
باقرزاده نیز مانند سایر روسای فدراسیون‌ها نیاز اصلی این رشته را یک سالن اختصاصی می‌داند. شمشیربازان در حالی یک سالن تمرینی مختص خودشان در مجموعه آزادی تهران دارند که این سالن سال‌هاست به فدراسیون کشتی واگذار شده تا آنها تمریناتشان را در آن انجام دهند.
او همچنین از اهمیتی که این فدراسیون به خانم‌های شمشیرباز می‌دهد، می‌گوید: «فدراسیون ما هیچ تبعیضی بین خانم‌ها و آقایان قائل نمی‌شود. حتی در برخی موارد هزینه اردوهای خانم‌ها از آقایان هم بیشتر است. اردوهای دختران در آکادمی ملی المپیک با سالن و امکانات بهتر برگزار می‌شود؛ این در حالی است که اردوی پسران در مجموعه شیرودی است. ضمن اینکه در برنامه داریم تا پایان سال تیم‌های ملی خانم‌ها را به مسابقات جام جهانی اعزام کنیم».


دیدگاه‌ها(۰)