۱۳۹۶ سه شنبه ۲۱ آذر
شماره‌های پیشین:
شماره ۲۸۶۷ - ۱۳۹۶ پنج شنبه ۲۸ ارديبهشت
یک ماجرا؛ 2 روایت

 مینو مرتاضی‌لنگرودی: یک روایت، روایت خانم آلیا از رابطه نامشروع صندوق جمعیت و توسعه سازمان ملل با آدرس زنان مطلقه و زنان جوان و زیر خط فقر و سرپرست خانوار است. اخیرا وی در ویدئویی صراحتا معاونت امور زنان و خانواده ریاست‌جمهوری را متهم کرده که در قراردادی «اطلاعات زنان، به‌خصوص زنان مطلقه ۲۰ تا ۲۵ ساله» را در اختیار صندوق توسعه و جمعیت سازمان ملل متحد قرار داده است. ایشان همچنین مدعی می‌شود که صندوق توسعه و جمعیت سازمان ملل متحد به بهانه کارآفرینی برای این زنان به دنبال کارکردن آنان در منطقه توریستی «آنتالیا» در ترکیه است. او البته توضیح نمی‌دهد چگونه به این خلاف پی برده و اظهار تعجب نمی‌کند چرا قوه قضائیه جلوی این خلاف آشکار را تاکنون نگرفته و نمی‌گیرد؟ مدعی هم به ما نمی‌گوید چه مدتی است به این خلاف پی برده و چرا تا امروز سکوت کرده و حال و اکنون را برای افشا‌گری و نهی از منکر انتخاب کرده است؟ حالا ببینیم صندوق توسعه و جمعیت سازمان ملل چیست و چه اهدافی را دنبال می‌کند و اساسا اهداف این صندوق تا چه میزان با رمزگشایی کسی که این ادعا را کرده، همراهی و هم‌خوانی دارد؟ روایت دیگر از ماجرای ویدئوی دادن اطلاعات زنان مطلقه به صندوق جمعیت و توسعه سازمان ملل برای کار در آنتالیا، روایت گفتمان انتقادی است که به ما می‌گوید زبان شکل‌دهنده درک ما از جهان خارج است و هرکس از طریق زبان ماهیت سلطه و قدرت اجتماعی دورانش را درک و گفتمانی در جهت بازتولید و تداوم سلطه یا نقد و نهی آن  ايجاد می‌كند؛ نظام‌های فکری هر شخص تحت‌تأثیر زبان گروهی که در آن به‌سر می‌برد و به آن عادت دارد، واقعیت را شکل می‌دهد و در ذهنش تصویری از واقعیت می‌سازد. هیچ دو هم‌زبان را نمی‌توان یافت که با وجود داشتن الفبای زبانی مشترک، واقعیت‌های اجتماعی را یکسان درک و منعکس کنند. از این رو فرهنگ که از طریق هم‌جواری در خانواده و گروه‌ها به شخص ایمنی و قدرت می‌بخشند، نقش مؤثری در شکل‌دهی ساختار زبانی دارند. در فرهنگ جنسیت‌زده، زبان و گفتمان زن و مرد براساس سلسله‌مراتب فرادستی مرد «به ما هو مرد» و فرودستی زن تنهای بدون مرد شکل می‌گیرد و این زبان در مواقع مهم به‌طور ناخودآگاه فرهنگ نابرابر جنسیتی شکل‌گرفته در ذهن را از طریق بازنمودهای ذهن به زبان می‌آورد. در فرهنگ و بر زبان جنسیت‌زده، زن جوان مطلقه به‌ویژه زن جوان فقیر صاحب کودک و سرپرست خانوار زیر خط فقر تنها یک راه گذران دارد و فقط به درد کار در آنتالیا می‌خورد؛ ازاین‌رو دادن اطلاعاتش به صندوق جمعیت و توسعه سازمان ملل هم‌ردیف عمل منکر و ترویج فحشا تصویر می‌شود و گفتمان کنترل را می‌سازد. گفتمانی که با ریاکاری و دست‌کاری حقیقت و سند‌سازی از طریق حمایت نمادین سعی در اقناع و تغییر عقیده دیگران به ‌نفع خود دارد. درست در همین‌جاست که پای تحلیل گفتمان انتقادی به میان می‌آید؛ کنترل ذهن دیگران یکی از کارکردهای اصلی متن و گفتار است و باید توجه داشت که زبان زور امروزه دیگر در اعمال زور بازو بیان نمی‌شود، بلکه زبان سلطه را برای طبیعی و قابل پذیرش جلوه‌دادن جعلیات خود با سوءاستفاده از حساسیت‌های فرهنگی، ادبیات و ذهنیت کنتر‌لگر را مقبوليت می‌بخشند. «صندوق توسعه و جمعیت سازمان ملل صندوقی است که آن را با مشارکت 170 کشور و در رأس آنها کشور ایران و در جریان کنفرانس بین‌المللی قاهره در سال ۱۹۹۴ ساختند. در این کنفرانس با تأکید بر پیوندهای نزدیک بین توسعه پایدار و بهداشت باروری و برابری جنسیتی که سایر حوزه‌های اصلی فعالیت صندوق جمعیت ملل متحد را تشکیل می‌دهند، 179 کشور و از جمله جمهوری اسلامی ایران توافق کردند صندوق جمعیت ملل متحد در فعالیت‌های خود از برنامه عمل مصوب کنفرانس پیروی کند. در آن کنفرانس ۱۷۹ کشور توافق کردند تأمین نیازهای آموزشی و بهداشتی از جمله بهداشت باروری از شرایط توسعه پایدار در طولانی‌مدت است. آرمان فراگیر مصوب کنفرانس و صندوق قرض‌الحسنه مربوط به آن تا سال 2015 کاهش فقر شدید به نصف بود که از طریق اهداف ذیل اجرائی می‌شوند و این روایت فاصله‌ای بسیار بعید با روایت صندوق جمعیت توسعه سازمان ملل و آدرس زنان مطلقه و سرپرست خانوار دارد. 


دیدگاه‌ها(۰)