۱۳۹۶ شنبه ۲۸ مرداد
شماره‌های پیشین:
شماره ۲۸۶۷ - ۱۳۹۶ پنج شنبه ۲۸ ارديبهشت
آیا رأي دادن كار سیاسی است؟
بابک زمانی- رئیس انجمن سکته مغزی

برای اولین‌بار از خودم می‌پرسم آیا کسی که در انتخابات شرکت می‌کند، یک آدم سیاسی است؟ آیا‌ هزاران‌‌هزار آدمی که هرساله در انتخابات مختلف دنیا شرکت می‌کنند و پلاکاردهای کاندیداهای خود را روی دست گرفته و مردم را به انتخاب او دعوت می‌کنند، آدم‌هایی سیاسی هستند؟ 

آیا عدم مداخله در چنین فعالیت‌هایی یا تبلیغ عدم مداخله یک رفتار اخلاقی است یا غیراخلاقی؟ کسانی که بخش عمده زندگی خود را وقف سیاست می‌کنند، کارگزاران احزاب، انقلابیون حرفه‌ای و کسانی که ساختار انسانی دولت‌ها را تشکیل می‌دهند بی‌تردید سیاسی هستند، اما توده‌های مردم، آنها که روزهایشان را با کاروبار در ادارات و بیمارستان‌ها و کارخانه‌ها و... سر می‌کنند تنها یکی از مواردی هستند که گروه سیاسیون در برنامه‌ریزی‌هایشان روی آنها حساب می‌کنند. ما توده‌ها آدم‌های ساده، زنبورهای کارگر، هیچ‌کدام سیاسی نیستیم. ما که اضافه بر آسیاب سنگین کاروبار روزانه مجبوریم صلیب مسئولیت اجتماعی خود را هم بر دوش بکشیم! یک روز خیابا‌ن‌های شهر را آکنده از امواج جمعیت می‌کنیم تا برایشان هورا بکشیم، ما سیاسی نیستیم، ما آدم‌هایی هستیم زیر بار سنگین مسئولیت اجتماعی و صواب و خطای آن! ما مردمی هستیم که با همه احساسات خود، با افق محدود و اطلاعات اندک خود باز هم چاره‌ای جز عبور از باریکه‌راهی در پرتگاه راهی جز خرید خطر خطا و ادامه راه در نقش یک سلول پیش‌روی خود نمی‌بینیم و درهرحال این را در مقایسه با انفعال اخلاقی‌تر می‌بینیم. 
تاریخ نشان داده است که تحولات تاریخی بیش از همه مدیون همین حرکت سلولی اجتماعی است. این نوعی وظیفه‌شناسی اجتماعی در برابر بی‌تفاوتی است و نه صداقت سیاسی در برابر منفعت‌طلبی سیاسی! 
رأی‌دادن به یک کاندیدا به معنای یک مشارکت اجتماعی است که با تبلیغ در مورد همان کاندیدا تفاوت ماهوی ندارد. بدون تبلیغ، همان یک رأی هم معنا و مفهوم پیدا نمی‌کند. در تمام دنیا تمام کسانی که برای انتخاب خود تبلیغ می‌کنند، اگرچه وارد یک کنش سیاسی می‌شوند، اما آدم‌های سیاسی نیستند و اتفاقا در دوران مدرن رفتار غیراخلاقی همانا عدم مداخله جدی در این کنش اجتماعی است. 


دیدگاه‌ها(۰)