۱۳۹۶ يکشنبه ۱ مرداد
شماره‌های پیشین:
شماره ۲۹۱۳ - ۱۳۹۶ دوشنبه ۲۶ تير
برندسازی شخصی حرفه‌ای برای مهندسان ساختمان
سهیل آل‌رسول.دکترای مدیریت استراتژیک

بازار ساختمان، یکی از پنج بازار عمده در سطح اقتصاد است که همیشه از اهمیت و اعتبار ویژه‌ای برخوردار بوده است. مهندسان ساختمان در بخش‌های طراحی و اجرا و رسته‌های مختلف از جمله بازیگران مهم این بازار هستند. هر مهندس در هر یک از زمینه‌های پیش‌گفته می‌تواند با ایجاد برند شخصی نسبت به ایجاد کمپینی از بازاریابی قوی و منسجم برای خود اقدام کند و در بازار پرهیاهوی مهندسی ساختمان ویژگی‌های متمایز خود را در معرض دید و انتخاب مشتریان قرار دهد. در حوزه مهندسی ایجاد برند شخصی به دلیل فشردگی و رقابت بالا، حضور بازیگران شرکتی بزرگ و تأثیر عوامل جنبی اثرگذار از برندسازی در بسیاری از مشاغل و حرفه‌ها مانند وکالت، پزشکی، کارهای هنری و... پیچیده‌تر است. بنابراین، در صورت ایجاد برند شخصی موفق، بهره‌گیری از آن به دلیل حجم و اهمیت بازار اثرگذاری بیشتری خواهد داشت.
صنعت ساختمان بازیگران شناخته‌شده‌ای دارد و در تمام دنیا به‌لحاظ سهم سرمایه‌های درگیر و تعداد حرفه‌های وابسته، ازجمله مهم‌ترین بازارهای مورد توجه بوده است. در این میان مهندسان در حوزه طرح و اجرا از مهم‌ترین ارکان این صنعت به‌شمار می‌آیند. در این میان برخی از مهندسان در رسته‌های خود اهمیت برندسازی شخصی را جدی‌تر گرفته‌اند و برخی در کوران رقابت یا در سایه شرکت‌های بزرگ مشاور، پیمانکار و سرمایه‌گذار همچنان گمنام باقی‌ مانده‌اند. برنامه‌ریزی راهبردی برای برندسازی شخصی یا ارتقای جایگاه راهبردی برند شخصی می‌تواند از جمله مهم‌ترین برنامه‌های مهندسی در حوزه صنعت ساخت‌وساز باشد، به‌نحوی‌که مشتریان در حوزه خدمات مربوطه، اعم از مشتریان حقیقی و شرکت‌های سازنده یا تخصصی حوزه صنعت احداث با ارزیابی کمی و کیفی مهندسان به انتخاب ایشان در این حوزه مبادرت می‌ورزند و پرواضح است که در این فرایند در صورت ایجاد تمایزی پایدار که به نحو مطلوب شناسایی لازم روی آن انجام پذیرد، موفقیت مهندس را تضمین خواهد کرد.
برندسازی شخصی: تام پیترز با شیوه جدید تفکر مدیریتی که متأثر از انرژی، ایده‌های خود، سبک و نفوذ را ایجاد کرد، به‌عنوان معمار شرکت‌های پست‌مدرن شناخته‌ شد. مقاله وی با عنوان «برند به نام شما» در سال 2000 مفهوم بنیادین برند شخصی را ایجاد کرد که جایگاه وی را به‌عنوان متفکری بین‌المللی در عرصه تجارت تثبیت کرد.
برنامه راهبردی شخصی: بسیار بیش از اینکه به ‌صورت فردی و از منظر برندسازی فردی مورد توجه باشد، از منظر توسعه منابع انسانی در سازمان‌ها مطالعه شده است. به‌عبارتی در اغلب مطالعات نگاه اصلی به توسعه فردی و فرایند برنامه‌ریزی آن از خاستگاه برنامه‌های عملیاتی یا اهداف راهبردی در واحدهای منابع انسانی سازمان‌ها مطرح ‌شده، به ‌نحوی‌که عملا گام‌بندی این برنامه هرچند به ‌منظور ارتقای شخصی طرح ‌شده، ولی هدف نهایی آن اهداف سازمان بوده است.
بنا بر آنچه گفته شد و بر اساس فضای پررقابتی که از حوزه صنعت ساخت‌وساز ترسیم‌ شده، اهمیت برندسازی شخصی به‌‌عنوان ایده‌ای مهم به‌ منظور شناخته‌شدن مزیت نسبی رقابتی و البته پایدار فردی مطرح می‌شود. ازاین‌‌رو، یک مهندس (برای نمونه در استان تهران که افزون بر 140 هزار مهندس عضو سازمان نظام ‌مهندسی هستند) گریزی ندارد غیر از اینکه به ‌صورت مدون و با برنامه، امنیت شغلی و موفقیت فردی خویش را تضمین کند. بدون‌شک توسعه برند فردی در شرکت‌های مهندسی نیز به‌لحاظ ارتقای جایگاه منابع انسانی شرکت به‌عنوان یکی از مهم‌ترین سرمایه‌های شرکت‌ها، به‌ویژه در شرکت‌های مهندس مشاور و دانش‌بنیان بسیار مؤثر خواهد بود. ارتقای برند حرفه مهندسان می‌تواند شامل مراحل پیچیده‌ای باشد، اما اصول بسیار ساده‌ای دارد که با پرداختن به مقدمات آن نیز می‌توان در این عرصه گام‌های مؤثری برداشت. کافی است مهندسان با تمرکز بر حوزه صلاحیت‌های فردی و جایگاه‌ خود به‌عنوان یک عنصر از سیستم سازمان خود، ارتقای جدی و توانمندی‌ها را هدف‌گذاری کنند. تدوین هدف‌های مشخص، شفاف و دست‌یافتنی با گام‌های عملی از مهم‌ترین اجزای این برنامه توانمندسازی فردی است. هر فرد، اعم از جایگاه شغلی یا گرایش تخصصی باید برنامه راهبردی فردی نیز داشته باشد تا در نتیجه‌گیری از تلاش‌های فردی خود به نتایج مورد انتظار و پیش‌بینی‌پذیر دست یابد. آنچه در یک برنامه جامع و راهبردی از هرچیزی مهم‌تر است، کمک‌کردن این برنامه به تشخیص بهترین زمان و اولویت‌بندی به‌کارگیری استعدادهای فردی است به‌‌نحوی‌‌که بدانیم در هر زمان باید کجای زندگی خود سرمایه‌گذاری بیشتری کنیم.  در پایان و با تکیه‌ بر آنچه مقدمات آن در این فرصت کوتاه بیان شد، باید اذعان کرد شناسایی مزیت‌های پایدار فردی و به‌نمایش‌گذاشتن آن در عرصه حرفه‌ای برای مهندسان اهمیت ویژه‌ای یافته که بی‌تردید باید برای آن برنامه‌ای جدی داشت تا در کوران رقابت‌های تحمیل‌شده ناشی از برخی سیاست‌های نسنجیده آموزش عالی در سنوات گذشته، روابط و بی‌عدالتی بر شایستگی و کارآمدی برتری نیابد.
 

 


دیدگاه‌ها(۰)