۱۳۹۶ يکشنبه ۱ مرداد
شماره‌های پیشین:
شماره ۲۹۱۳ - ۱۳۹۶ دوشنبه ۲۶ تير
راهکار یوسف کرمی برای حل مشکلات تکواندو
پیش‌کسوتان با رئیس فدراسیون تعامل کنند

شرق: یوسف کرمی، قهرمان اسبق تکواندوي جهان و آسیا، همواره یکی از منتقدان فدراسیون تکواندو بوده که در پی ناکامی‌های تیم ملی بزرگسالان، مسئولان این فدراسیون را به سوء‌مدیریت و نداشتن اتاق فکر متهم می‌کرد. دارنده مدال برنز المپیک 2004 آتن، اما به‌تازگی از سوی محمد پولادگر، دعوت به همکاری شده و به سمت مدیریت فنی تیم‌های نونهالان منصوب شده است. او که پیش از این مدعی بود پولادگر از قهرمانان سابق این رشته، استفاده‌ای نمی‌کند، حالا پس از تعاملش با پولادگر، پیش‌کسوتان را مقصر به‌وجود‌آمدن این دو‌دستگی در فدراسیون تکواندو می‌داند. هر چند معتقد است همچنان دلخوري‌هایی هم از رئیس فدراسیون دارد. یک روز پس از صحبت‌های تند هادی ساعی، علیه رئیس فدراسیون تکواندو، گفت‌وگوی یوسف کرمی، دارنده مدال برنز المپیک 2004 آتن با «شرق» را در ادامه می‌خوانید.

‌آقای کرمی شما هم مثل خیلی از پیش‌کسوتان تکواندوی ایران، منتقد محمدرضا پولادگر، رئیس فدراسیون تکواندو بودید. چطور شد که تصمیم گرفتید اختلافات را کنار بگذارید و با ایشان همکاری کنید؟
آقای پولادگر خودشان از من خواستند که مدیریت فنی تیم‌های نونهالان را بر‌عهده بگیرم. ضمن اینکه من با شخص ایشان مشکلی نداشتم. انتقادهایی هم که می‌کردم برای درست‌شدن اوضاع تیم‌های ملی بود؛ چون خودم را عضوی از خانواده تکواندوي ایران می‌دانم، امیدوار بودم که با این انتقادها و پیشنهادها وضعیت بهتر شود. من به‌عنوان یک منتقد، مشکلات فنی را کارشناسی کردم. این‌طور نبوده که مدام بگویم همه‌چیز بد است. تکواندو برای همه ماست. اگر همه کنار بکشیم از بین می‌رود. چه بهتر که بمانیم و با کمک همدیگر شرایط را درست کنیم.
‌کارکردن با بچه‌ها را دوست داشتید که مسئولیت تیم‌های رده‌های نونهالان را قبول کردید یا اینکه تخصص مدیریت در این رده را دارید؟
من کارشناسی‌ارشد روان‌شناسی ورزشی را دارم. فکر می‌کنم در این زمینه خیلی بتوانم به تیم‌های پایه کمک کنم. از طرفی کار‌کردن با بچه‌ها را هم دوست دارم. من عشق به تکواندو را در چشم‌های این بچه‌ها می‌بینم. می‌بینم که به خاطر امثال ما آمدند و فعالیت در این رشته را شروع کردند. می‌خواهم تجربیاتم را در اختیار آینده‌های تکواندوی ایران بگذارم تا آنها را به آرزوهایشان برسانم. ما ابتدای شهریور مسابقات قهرمانی جهان نونهالان را پیش‌ِرو داریم. تمام تلاشمان این است كه از عنوان نایب‌قهرمانی دوره قبل این تیم دفاع کنیم. البته به قهرمانی هم فکر می‌کنیم اگر همه‌چیز خوب باشد.
‌به کارکردن در تیم‌های رده‌بالای جوانان و بزرگسالان هم فکر می‌کنید؟
چرا‌که نه. اگر آنجا هم از من کمک بخواهند با کمال میل می‌پذیرم.
‌ تیم ملی بزرگسالان در حالی از مسابقات قهرمانی جهان برگشته که انتظارات را برآورده نکرده. این سومین ناکامی این تیم در یک سال گذشته بود. ارزیابی شما از عملکرد این تیم چیست؟
به نظرم، کسب دو مدال نقره و یک برنز نتیجه بدی نبود، اما نتیجه خوبی هم نبود. ما در 10 سال گذشته همیشه با مدال طلا از مسابقات جهانی برگشتیم. خود من هم واقعا از این تیم باتجربه انتظار این را نداشتم که چنین نتیجه‌ای بگیرند، اما به‌هر‌حال خیلی عوامل دخیل بودند که این اتفاق افتاده است. تکواندوي ما دارد دوران افول خود را سپری می‌کند. اگر بخواهیم از این حالت در‌بیاید باید از همه نیروها کمک بگیریم. بزرگ‌ترین سرمایه این رشته قهرمانان پیش‌کسوت آن هستند.
‌ اما همه این پیش‌کسوتان می‌گویند که رئیس فدراسیون حاضر نمی‌شود با آنها همکاری کند و درِ فدراسیون را روی آنها بسته است.
ببینید هر ارتباط و تعاملی باید دو‌طرفه باشد. این حرف غیرمنطقی است که می‌گویند پولادگر نمی‌خواهد با آنها کار کند. وقتی آقای پولادگر می‌بیند همه انتقادها به جای اینکه فنی باشد، مغرضانه و شخصی است، احساس خطر می‌کند و از این افراد استفاده نمی‌کند.
‌یعنی شما می‌گویید همه انتقادهایي که می‌شود مغرضانه است؟
بله، من می‌گویم این‌طور است. دوستان همه انتقاد می‌کنند. کسی راهکار نمی‌دهد. چرا آن‌موقع که تکواندو قهرمان جهان و آسیا می‌شد و مدال می‌گرفت کسی نمی‌گفت پولادگر باید برود، اما الان که نتیجه نمی‌گیرد، می‌گویند باید برود. تکواندو چهار، پنج سال است که در رکود است، اما هیچ‌کس تلاشی نکرده که بخواهد وارد شود و قدمی برای آن بردارد. ما خیلی از رشته‌های دیگری مثل تکواندو داریم که به این وضعیت رسیده‌اند، اما چون اهالی آن رشته با رئیس فدراسیون خوب هستند، کسی حرفی نمی‌زند و انتقادی نمی‌کند. پولادگر اگر برود وضعیت بدتر از اینی که هست می‌شود. منتقدان این‌همه از آقای پولادگر شکایت و انتقاد می‌کنند، اما ایشان اصلا جواب هیچ‌کس را نداده است. من هم از ایشان دلخوری‌هایی دارم كه اگر بخواهم حرف بزنم بیشتر از همه منتقدان بلدم حرف بزنم. آقای پولادگر هم مثل همه مدیران اشکالاتی در نحوه مدیريتشان دارند، اما هرکسی از جایش بلند می‌شود به او توهین می‌کند. او از بچگی با همه این بچه‌ها بوده و آنها را بزرگ کرده است.
‌ شما خودتان که می‌گویید منتقد آقای پولادگر هستید نمی‌خواهید حالا که همکاری‌تان را با فدراسیون شروع کردید، پلی باشید بین رئیس فدراسیون و سایر منتقدان که رابطه را بین دو طرف برقرار کنید؟
البته. من از همه این دوستان می‌خواهم که به من بگویند تا ما جلسه‌ای بگذاریم و بنشینیم همه با هم حرف بزنیم و نظرهایمان را بگوییم. اگر آن موقع آقای پولادگر حرفی را شنیدند و تغییراتی نداند، هرچه دلشان خواست بگویند.
‌مهدی بی‌باک سه ماه است که سرمربی تیم ملی بزرگسالان شده، به نظرتان می‌تواند از عهده این مسئولیت برآید؟
من پیش از مسابقات قهرمانی جهان گفتم این تیم کار بسیار سختی دارد، الان هم می‌گویم از این به بعد کار خیلی دشوار است. ما در مسائل فنی دچار مشکل هستیم باید مسئولان تیم فعلی از بزرگان این رشته کمک بگیرند تا شرایط بهتر شود. خود من در این یک هفته‌ای که مدیر فنی تیم نونهالان شدم از خیلی‌ها کمک گرفتم. چه چیزی بهتر از اینکه بدون اینکه هزینه بدهی از تجربیات دیگران تجربه به دست آوری. مهدی بی‌باک سرمربی زحمت‌کشی است و ان‌شاءالله بتواند به اهدافی که می‌خواهد برسد.


دیدگاه‌ها(۰)