۱۳۹۶ يکشنبه ۱ مرداد
شماره‌های پیشین:
شماره ۲۹۱۳ - ۱۳۹۶ دوشنبه ۲۶ تير
دیدار در بی‌آرتی

سعید برآبادی: خمار و خمیر بود، اما تنبک از دستش نمی‌افتاد و ریتم آهنگی را که می‌خواند ول نمی‌کرد. صدای محزونی هم داشت و کلمات را درست و سرضرب می‌گفت. آهنگش یکی از همان آهنگ‌های کوچه‌بازاری بود که ترجیع‌بند آن چنین است «بهشون بگین که اینجا یه نفر همیشه مسته/ یه نفر همیشه تنها سر این کوچه نشسته» و واقعا این بیت وصف حال خودش بود. وقتی که آهنگ‌خواندنش در اتوبوس تمام شد، جز دو نفر از آن انبوه خسته و عرق‌کرده چپیده در بی‌آرتی، کسی برایش دست به جیب نشد؛ آن دو نفر هم یکی‌ هزار تومان و یکی دیگر، یک 500 تومانی پاره را هديه کرد. این بود که تنبکش را زیر بغل محکم کرد و رو به مسافران با صدایی خمار و بی‌رمق گفت: «آقایون، خانوما، یه روزی برای این حنجره، مردم می‌اومدن تا کافه پانا، من خواننده معروفی بودم، اسمم بهروز بود، کوچه‌بازاری می‌خوندم، رفته بودم درس موسیقی خونده بودم تا مردم حالِ بیشتری بکنن. حالا به امروزم نگا نکنین، این بازی روزگاره، اما صدام که پیر نشده، صدام که معتاد نشده». دو نفر دیگر هم دست به جیب شدند و اندکی پول به دست‌های سیاهش رساندند، اما هنوز مانده بود و داشت مردم را با آن چشم‌های رگ‌زده و افیونی نگاه می‌کرد. سرچ کردم در گوگل، خواننده‌ای به نام بهروز در میان خواننده‌های کوچه‌بازاری نداشته‌ایم، کافه‌ای هم به نام پانا نبوده، اما مرد صدای خوبی داشت و کار سختِ ایستاده ضرب‌گرفتن روی تنبک را چنان ماهرانه انجام می‌داد و چنان سرضرب می‌خواند که شک نمی‌کردی در گذشته خواننده بوده باشد. در ایستگاه بعد، از بی‌آرتی که پیاده شد، همراهش پیاده شدم و با یک دو‌هزارتومانی، سر حرف را باز کردم؛ گفت که شب‌ها را در فضای سبز اتوبان حکیم می‌خوابد، گفت که زنش که یک روزی به‌خاطر همین صدا عاشقش بوده، ترکش کرده، گفت که بعد از بسته‌شدن آن کافه، رفته و کفاش شده، اما بی‌کاری، کشانده‌اش پای چراغ و تا سال‌ها نامش را بهروز چراغی گذاشته بودند: «چراغی که می‌دونی یعنی چی؟ از این چراغ فیتیله‌ای‌ها بود و سیخِ تریاک رویش داغ می‌کردیم، کسی که همیشه چراغ را روشن نگه می‌داشت را می‌گفتند چراغی». اینها را گفت، پولش را چپاند توی جیبش و آسته‌آسته رفت که از وسط اتوبان برود آن‌طرف و از ساقی‌هایی که توی تاریکی سبزه‌های سر شب، موتورهایشان دیده می‌شد، دوای امشبش را بخرد. 


دیدگاه‌ها(۰)