۱۳۹۶ دوشنبه ۳ مهر
شماره‌های پیشین:
شماره ۲۹۶۲ - ۱۳۹۶ پنج شنبه ۲۳ شهريور
نامه سرگشاده به ریاست محترم جمهوری
اسرافیل چراغی . دبیر آموزش‌وپرورش ناحیه 3 شهرستان زنجان

سلام بر روح بلند بنیان‌گذار انقلاب اسلامی، سلام بر شهیدان والامقام این مرزوبوم، سلام به محضر مقام معظم رهبری مدظله‌العالی، سلام خدمت ریاست محترم جمهوری ایران جناب آقای دکتر روحانی و سلام آخر به ملت شریف و بزرگ ایران که با خلق حماسه 29 اردیبهشت، مهر تأییدی بر ادامه خدمت‌ حضرت عالی زدند. ما نیز از انتخاب مجدد شما خرسندیم. بی‌شک نقش فرهنگیان در این حماسه‌آفرینی ملت عظیم‌الشأن، مانند ادوار گذشته بی‌نظیر بود که واقف به آنیم. ریاست محترم جمهوری اسلامی ایران، این اثرگذاری را نیک می‌دانند که رأی بیشتر فرهنگیان و خانواده‌های آنها و همچنین تبلیغ آنها از روی احساس و پاسخ به بداخلاقی‌ها نبود. اگر احساس و عواطف در رأی فرهنگیان مؤثر بود، انتظار خلاف آن می‌رفت؛ چرا که دلایلی مانند اجرانشدن کامل یا مرحله دوم رتبه‌بندی‌، خبر تخلف در صندوق ذخیره فرهنگیان یا پرداخت‌نشدن دیون آنها و موارد دیگر، کافی بود که یک انسان متعارف را احساساتی کند. جامعه معلمی در طول تاریخ از همان آغاز نهضت مبارزه علیه طاغوت تاکنون، با درایت و در راستای مصلحت و پیشرفت کشور حرکت کرده است. فرهنگیان همگام با سایر اقشار جامعه برای حفظ و تداوم انقلاب و آرمان‌های مهدوی آن و توسعه کشور از هیچ سعی و کوششی دریغ نکرده و نخواهند کرد. تقدیم نزدیک به 40 هزار شهید معلم و دانش‌آموز، نمونه‌ای از دلایل این ادعاست.
متأسفانه این قشر فرهیخته و زحمت‌کش، اغلب با بی‌مهری دولت‌ها مواجه شده و به مطالبات به‌حق آنها که مطالبات جامعه است، توجهی درخور نشده است. حضرت‌عالی، در دولت یازدهم، به حوزه سلامت توجهی ویژه کردید که شایان تقدیر و تشکر است؛ اما جناب‌عالی و صاحب‌نظران و حتی پزشکان محترم، عقیده دارند بهداشت مهم‌تر از درمان است. دسترسی به بهداشت مورد انتظار امکان ندارد، مگر با آموزش مداوم و صحیح و این آموزش و کارکرد آن، هنگامی سودمند خواهد بود که در سنین کودکی و نوجوانی صورت بگیرد و در وجود شخص نهادینه شود. کودکان و نوجوانان مستعدتر از سایر گروه‌های سنی برای یادگیری و تربیت هستند. به همين‌دلیل بود که امام بزرگوار در نخستین روزهای پیروزی فرمودند من امیدم به شما دبستانی و دبیرستانی‌هاست. نه‌تنها در حوزه سلامت، بهداشت و درمان، بلکه در تمام زمینه‌های کاری جامعه، آموزشی و تربیت مقدم است؛ پس به قیاسی، اولویت آموزشی و پرورشی یکی از مهم‌ترین حوزه‌های کاری یک دولت است.پس از امنیت، آموزش‌وپرورش جامعه از اهمیت فراوانی برخوردار است؛ حتی برخی توسعه فرهنگی را زیربنای سایر زمینه‌های توسعه می‌دانند؛ چراکه جامعه را افراد آن جامعه می‌سازند و افراد جامعه را آموزش‌وپرورش می‌سازد. در اهمیت فرهنگ و اخلاق، همین بس که حضرت ختمی‌مرتبت(ص)، هدف از رسالت خویش را تکمیل مکارم اخلاق بیان می‌کنند: «انما بعثت لاتمم بعث مکارم الاخلاق». به دنبال اثبات جایگاه این نهاد در جامعه نیستم؛ چراکه ادله‌های نقلی و عقلی زیادی ثابت‌کننده این موضوع است. الحمدالله در این زمینه در مقام صحبت، استاد و کارشناسی تمام‌عیار هستید؛ آنچه اهمیت دارد، عمل است. کشورهایی عمل کرده‌اند و ثمره‌اش را دیده‌اند مانند ژاپن، کره‌جنوبی و ... . اگر ما به نیاز به آموزش‌وپرورش به‌گونه شایسته بها می‌دادیم، اکنون دچار مشکلات عدیده‌ای مانند بی‌کاری، اعتیاد و کاهش سن اعتیاد، افزایش طلاق و عواقب ناشی از آن، افزایش هنجارشکنان، گسترش میل افراد جامعه به خودخواهی و نتیجه حاصله آن اختلاس ریزودرشت، تعلق‌خاطرنداشتن برخی به هویت ملی، میل جامعه به سمت احساسی‌شدن به‌جای آنکه رفته‌رفته عقلانیت تقویت شود و نمود آثار عینی آن مانند غوغاسالاری و... ، قانون‌گریزی، تخریب محیط‌ زیست و... نبودیم. نمی‌خواهم بگویم آموزش‌وپرورش قادر است جامعه را مدینه فاضله بکند؛ اما قطع به یقین، با آموزش و تربیت صحیح، ساختن یک جامعه مطلوب و مطابق با معیارهای دینی و ملی که سعادت دینوی و اخروی آحاد ملت را مهیا می‌کند، دور از انتظار نیست. بنابراین برای نیل به این اهداف سترگ، الزامات و بسترهایی لازم است یکی از این الزامات، وجود یک فرد شایسته و بایسته از هر نظر در رأس این وزارتخانه است. متأسفانه باید اذعان کرد در دولت یازدهم و نه در دولت‌های سابق، جز یکی، دو مورد، فرد سرآمد برای این پست انتخاب نشد. قصد ورود به علل آن را ندارم، می‌خواهم انتظارات فعلی معلمان را به سمع‌ و نظر رئیس‌جمهور برسانم.
1- ما وزیری می‌خواهیم که بتواند با همکاران خود جایگاه ممتاز این نهاد را مانند وزیر بهداشت تبیین کند. دیدگاه برخی مسئولان محترم را تغییر دهد تا با هم همیاری کنند. در این راستا، وزیر باید خودش را به آب‌و‌آتش بزند.
2- ما وزیری می‌خواهیم که مصرانه از هیئت محترم وزیران و دولت عدالت‌محور، بخواهد شکاف دریافتی بین معلمان با سایر کارمندان دولت را که به علت تبعیض و نه بر اساس استحقاق به‌وجود‌آمده، حل کند و به فرهنگیان نیز مانند کارکنان دیگر دولت خدمات جانبی ارائه دهند.
3- ما وزیری نمی‌خواهیم که دنبال وزارت خودش باشد؛ بلکه باید در پی اداره مفید وزارتخانه‌اش باشد.
4- ما وزیر خبر نمی‌خواهیم؛ بلکه وزیر عمل می‌خواهیم؛ وزیری که به خیال خود باخبر خوش می‌خواهد معلمان را غافلگیر کند، غالبا چندین ماه بعد از آن عملیاتی می‌شود. این وزیر به درد خبرنگاری می‌خورد. از این وزیران باید پرسید چرا باید آموزش‌وپرورش همیشه دیون عقب‌افتاده داشته باشد؛ آیا با این اختلاف درآمدی بین معلمان و سایر کارمندان دولت، نباید عقب‌افتادگی دیون مایه شرمساری وزیر ما باشد. کوتاه سخن آنکه اگر وزير آموزش‌وپرورش بعد از رئيس‌جمهور محترم و معاونش در هيئت دولت محور بود و در مجلس نخبه‌ترين نمايندگان محترم عضو کميسيون آموزش‌وپرورش شدند و جايگاه معلمان کشور به جايي رسيد؛ همانند برخي کشورها رئيس‌جمهور براي ماندن فرزندش در خانه به ‌خاطر جشن تولد با احترام به معلمي زنگ مي‌زند، اجازه مي‌گيرد، اميد قاطع خواهد بود که در مرحله اول مشکلات آموزش‌وپرورشي و در مرحله دوم مشکلات کشور با عنايت حق‌تعالي حل خواهد شد.


دیدگاه‌ها(۰)