۱۳۹۶ جمعه ۳ آذر
شماره‌های پیشین:
شماره ۲۹۶۲ - ۱۳۹۶ پنج شنبه ۲۳ شهريور
ایران یا اردن مسئله عراق کدام است؟
آزاده بابایی‌نژاد

تنها چند روز پس از بازگشایی گذرگاه کلیدی «طریبیل» بین دو کشور عراق و اردن، کارشکنی دوسویه مقام‌های بغداد و امان کافی بود تا کامیون‌های اردنی اجازه ورود به عراق را از دست بدهند. این گذرگاه در میانه سال ٢٠١٥ و با سیطره داعش بر برخی از مناطق عراق بسته شد. در این میان به باور آگاهان، دولت اردن، ایران را دلیل اصلی بی‌مهری بغداد به خود ارزیابی مي‌كند و می‌گوید ایران برای تطمیع و نمک‌گیرکردن همسایه غرب خود، بازارهای این کشور را از کالاهای ایرانی با قیمت مناسب اشباع کرده و علت اصلی آن نیز وجود لابی قدرتمند هوادار تهران در بدنه و هسته اصلی تصمیم‌گیری دولت بغداد است که در دوران زمامداری نوری‌المالکی شکل گرفت. به نوشته روزنامه الغد چاپ اردن، دولت حیدرالعبادی برخلاف اسلاف خود مصمم است با اجرای سیاست «درهای باز به روی همه کشورها» از دادوستد با کشوری ویژه، دوری گزیده و راه تعامل و همکاری با همه را در پیش بگیرد. دیدار اخیر برخی چهره‌های عراقی با ولیعهد جوان عربستان را می‌توان در این چارچوب تفسیر کرد. 

در برابر این نگاه، موضع مقام‌های عراقی نیز در برابر سیاست‌های متزورانه امان، در نوع خود بسیار اهمیت دارد. از یک سو اردن خواهان گسترش همکاری‌های دوجانبه با دولت عراق است و از سوی دیگر میزبان نشستی است که بنا بر گفته نمایندگان پارلمان عراق، بیش از ٣٠٠ تروریست، مخالف نظام سیاسی و ثبات عراق وابسته به خانواده صدام حسین در آن شرکت داشته‌اند. 
به گفته کارشناسان ایرانی در سال گذشته انواع کالاهای مصرفی و واسطه‌ای با حجم صادراتی ٦.٢ میلیارد دلار به عراق صادر شد که بیشترین کالای صادرشده مربوط به گروه مواد غذایی است که ماست سرآمد محصولات این گروه محسوب می‌شود. دومین گروه کالایی صادراتی ایران به عراق از نظر ارزش صادرات نیز گروه مصالح ساختمانی است که سرآمد آن کاشی و سرامیک بوده است. در این میان مسئولان تجاری عراق در سازمان توسعه تجارت، مسدودشدن راه‌های مواصلاتی تجاری عراق با برخی کشورهای همسایه‌ مانند سوریه، اردن و ترکیه را فرصت مضاعفی برای صادرات ایران به این کشور دانسته‌اند. 


دیدگاه‌ها(۰)