۱۳۹۶ شنبه ۴ آذر
شماره‌های پیشین:
شماره ۳۰۱۱ - ۱۳۹۶ سه شنبه ۲۳ آبان
مردم، اولین امدادرسانان در حوادث
حمید جمال‌الدینی-معاون جمعیت هلال‌احمر

وقوع زمین‌لرزه در این بخش از زاگرس در غرب و جنوب‌غربی کشور به مدت 30 ثانیه و بزرگای 7.3 ریشتر، پدیده بسیار نادری به نظر می‌رسد و این نشان می‌دهد آموزش و آمادگی در برابر بلایا در تمام نقاط کشور حتی مناطقی که سابقه‌ای از حادثه را در خود ندارند، اهمیت بالایی دارد. این اهمیت وقتی دوچندان می‌شود که بدانیم اولین امدادگران در هر حادثه‌ای، مردم هستند. همسایه، تماشاگران و مردم علاقه‌مند به یاری هستند که در هر حادثه‌ای ابتدا حضور می‌یابند و کمک می‌کنند. بنابراین اینکه اولین امدادگران نحوه صحیح یاری‌رسانی را بلد باشند، خود از اهمیت بالایی برخوردار است و چه‌بسا با آشنایی‌نداشتن با نجات و با جابه‌جایی مصدوم، احتمال تشدید صدمه و به‌خطرافتادن جان او وجود داشته باشد.  بعد از حضور مأموران امدادی، این بسیار مهم است که تماشاگران و مردم علاقه‌مند به یاری‌رسانی به نیروهای امدادرسان اجازه حضور در صحنه را بدهند و مانع از امدادرسانی نشوند که اولین اشکال آن، اختلال در امدادرسانی است. زمان در امدادرسانی بسیار مهم است و درصورتی‌که امداد در زمان طلایی اتفاق بیفتد، می‌تواند بهینه‌ترین نتیجه را به دنبال داشته باشد. مشکل دوم، ازبین‌بردن تمرکز فرماندهی صحنه است؛ به‌گونه‌ای که فرمانده بحران به‌جای اینکه بتواند تمرکز کامل خود را روی صحنه داشته باشد، بخشی از تمرکز روی تماشاگران خواهد بود و این باعث خواهد شد اتخاذ تصمیم به‌موقع و مناسب مشکل شود. سومین اشکالی که این پدیده در فرایند امدادرسانی وارد می‌کند، مسئله ایمنی و سلامت تماشاگران است. محل حادثه که هنوز تبدیل به مکانی امن نشده و هر لحظه امکان دارد حادثه‌ای برای حاضران در صحنه اتفاق بیفتد، خود می‌تواند مشکل بزرگی را ایجاد کند. پیگیری اخبار و دستورالعمل‌ها از طریق رسانه‌های رسمی، از دیگر نکات مهم است. از طرف دیگر، شهروند‌خبرنگاری نقش عمده خود را ثابت کرده به‌خصوص هنگامی که رسانه‌های رسمی به دلیل محدودیت زمان، دسترسی‌نداشتن و دیگر دلایل، نتوانسته‌اند به‌خوبی کار خود را انجام دهند. پوشش رسانه‌ای بلایا و حوادث، عمدتا مسابقه‌ای علیه زمان است و از آنجایی که خبرنگاران هنگام حادثه در صحنه حاضر نیستند، شهروندان به تهیه تصاویر و فیلم و گزارش می‌پردازند و اینجاست که مردم باید در نحوه گزارش دقت کنند. از آنجایی که در هنگام حوادث، در بسیاری از نقاط کشور، چشم مردم به شبکه‌های اجتماعی برای دریافت اطلاعات است، باید شهروندان به اصول اخلاقی شهروند‌خبرنگاری نیز پایبند باشند. تا هنگامی که از موضوعی مطمئن نشده‌اند، مخابره نکنند، مواردی را که باعث آزرده‌شدن احساسات عمومی خواهد شد، نشر ندهند و از انتشار مواردی که باعث دلسردی امدادگران شده و همچنین موارد تفرقه‌انگیز مذهبی، قومی، جنسیتی و... نیز پرهیز کنند.  تقویت شبکه‌های اجتماعی مانند توجه به خانواده، اقوام، دوستان و آشنایان یکی از مهم‌ترین فاکتورهای تاب‌آوری در اجتماع است. حمایت از نزدیکان باعث بازگشت امید و عزت خواهد شد. حمایت‌های مادی و در اختیار قراردادن نیازهای ضروری هنگام حادثه، باعث تحکیم انسجام اجتماعی خواهد شد. همچنین حمایت‌های روانی و اجتماعی، به مردم کمک می‌کند در برابر استرس از خود بیشتر مراقبت کنند و سریع‌تر به حالت عادی بازگردند، تصمیم‌های اشتباه نگیرند و بتوانند بر شرایط سخت فائق آیند. این موضوع به‌ویژه برای خانواده‌های آسیب‌پذیر مانند کم‌درآمد، بی‌سرپرست یا تنها، از اهمیت بیشتری برخوردار است. حمایت روانی و اجتماعی، اعتمادبه‌نفس برای کمک به دیگران را افزایش داده و بازسازی را تقویت می‌کند. 


دیدگاه‌ها(۰)