۱۳۹۶ سه شنبه ۲۱ آذر
شماره‌های پیشین:
شماره ۳۰۲۸ - ۱۳۹۶ پنج شنبه ۱۶ آذر
آينه

صنعت
روحانی نا‌امید و نا‌امیدترمان می‌کند

شهلا لاهیجی: در قانون اساسی ما نوشته شده هیچ کتابی نباید قبل از چاپ بازنگری شود‌. پس چرا ما باید کتاب‌مان را بدهیم که روی آن صحه بگذارند؟ چه فرمول و قانونی است؟ با یکی از مسئولان صحبت کردم و او گفت ما به شما مشاوره می‌دهیم که شما بعدا گرفتار نشوید و پس از چاپ کتاب را خمیر نکنید‌. مگر ندیدید چه اتفاقی برای فلان ناشر افتاد؟ این اما برای من قانع‌کننده نبود چون تا حدودی قانون می‌دانستم‌. طبیعی است به‌ لحاظ حقوقی کسی نمی‌تواند از قانون اساسی تخطی کند‌ ولی ما در جنگ بودیم و هیچ‌کس توان مجادله با مسئولان را نداشت‌. اگر اعتراضی می‌کردیم می‌گفتند حرف شما برخلاف مصالح ملی است، در نتیجه ما هم چیزی نمی‌گفتیم‌. در ایران هیچ‌کس دغدغه فرهنگ ندارد‌. اگر نشر را یک صنعت بدانیم این صنعت در حال اضمحلال است‌. خیلی‌ها می‌گویند به ‌خاطر اینترنت و فضای مجازی است‌. به ‌نظر من این‌طور نیست‌. بسیاری از نویسنده‌های ما به‌محض اینکه متوجه می‌شوند کتاب‌شان ممنوع است آن را در اینترنت عرضه می‌کنند‌. طبیعتا چون کتاب سانسور ندارد خواننده بیشتری پیدا می‌کند‌. هیچ جای دنیا کتاب مجازی باعث تعطیلی کتاب کاغذی نشده... سیاست‌های کلان تغییری نداشته، هرچند پاسخ‌گویی مسئولان اداره کتاب بهتر شده است‌. خیلی برای آقای روحانی تبلیغ کردم‌. با اینکه در ایران نبودم مرتب مقاله نوشتم و فعالیت کردم‌. اما حیف‌. من با شوق رأی دادم‌. به این دلیل که باور کردم‌ و حالا متوجه شده‌ام که باید بسیار دیرباور بود و هیچ‌کس را به راحتی باور نکرد‌. و این بی‌اعتمادی در نهایت برای کشور و حاکمیت بسیار خطرناک است‌.

جوان
۱۰۰ هزار فارغ‌التحصیل بی‌کار دکترا فرصت یا تهدید

دو سال آینده صد هزار دانشجوی دکتری فارغ‌التحصیل می‌شوند و درحال‌حاضر نیز 30 هزار بی‌کار با مدرک دکترا داریم. درحالی‌که بازار کار کشش این همه دکتر را ندارد و این نه‌تنها فرصت نیست، بلکه تهدیدی بزرگ و خطرناک است. خروجی دانشگاه‌ها در مقطع دکترا حکایت از جوانانی دارد که مدت زمان طولانی از بهترین سال‌های زندگی‌شان را صرف درس و تحصیل می‌کنند، اما در نهایت جز یک مدرک کاغذی چیزی به دست نمی‌آورند. در اغلب دانشگاه‌های کشور در هفته منتهی به 16 آذر یعنی روز دانشجو برنامه‌های نمایشی نظیر سخنرانی برخی چهره‌ها و برخی تحرکات انجمن‌ها و بسیج دانشجویی نظیر توزیع بروشور و امثال آن را شاهدیم. هیجانات مقطعی که شاید برای دوران کارشناسی پاسخ‌گو باشد و دانشجویان را ارضا کند، اما در مقطع کارشناسی ارشد و دکترا دانشجویان با حقایقی ملموس‌تر از سخنرانی چهره‌ها و دست و هورا کشیدن مواجه‌اند.

اعتماد
دانشجو بازیگر قدرت نیست

جعفر توفیقی: همه به‌خوبی می‌دانند که هر پنج برنامه توسعه کشور را چه افرادی با چه نوع دیدگاهی نوشته‌اند، موضوعی که می‌تواند به‌خوبی نشان دهد که ‌آمارها هرچند که متناقض و یکسان نیستند، اما باز به اجبار چاره‌ای جز انتشار آنها نبوده است. آمارهایی که حکایت از تعمیق فقر در کشور می‌دهند و هشداری به دولت دوازدهم است که در برنامه ششم توسعه بازنگری جدی به عمل آورد.

آسمان آبي
بازگشت برای رنسانس علمی

حسن اسدی‌زیدآبادی: ما همچنان معتقدیم فعال دانشجویی باید آرمان‌های اساسی ملی ازجمله آزادی و عدالت و دموکراسی و حقوق بشر را پیگیری کند؛ البته بخشی از اینها به رابطه‌اش با دیگر نیروهای تحول‌خواه برمی‌گردد، اما به‌طورکلی به‌ویژه در بحث حاکمیت چند نکته باید مدنظر قرار گیرد؛ اولا اینکه جنبش دانشجویی نباید مسئله‌اش اساس نظام بوده و براندازی و تغییر رژیم نباید در سوگیری‌هایش باشد؛ چون تغییر در ساخت قدرت با جنبش دانشجویی بی‌ارتباط است؛ چون نه چنین رسالتی دارد و نباید داشته باشد و نه به نفعش است که داشته باشد، ولی درعین‌حال جنبش دانشجویی باید تلاش کند بر آرمان‌ها تأکید کرده تا ساخت قدرت هر چه بیشتر با آنها هماهنگ شود و درعین‌حال، نباید دنبال روایت‌های کلان از آرمان‌ها باشد و باید آنها را در چارچوب دانشگاه پیگیری کند؛ مثلا درباره آزادی‌ بیان، دانشجو باید با آن بخشی از قدرت که به دانشگاه مربوط است تعامل و رایزنی کند و درعین‌حال هزینه هم بدهد.

جامعه فردا
دانشگاه‌های ایران غیرسیاسی شده‌اند

هوشنگ ماهرویان: من فکر می‌کنم کشوری که هر سال به میزان دانشجویان و تحصیل‌کرده‌هایش افزوده می‌شود نباید در شیب کاهش تیراژ کتاب و روزنامه قرار داشته باشد. جمعیت ما از سال 1332 تا امروز سه، ‌چهار برابر افزایش پیدا کرده، میزان تحصیل‌کرده‌های ما به مدد دانشگاه‌ها، افزایش چشمگیری داشته، اما عملا دکه‌های روزنامه بی‌رونق‌تر شده‌اند، تیراژ کتاب‌ها به حدی کم شده که شرم‌آور است؛ تازه این تمام ماجرا نیست، بلکه همین تیراژ کم هم خواننده ندارد؛ تا جایی که یک کتاب مهم منتشر می‌شود و تمام. بی‌آنکه کسی در اهمیت یا بی‌اهمیت‌بودن آن چند خطی قلمی کند.


دیدگاه‌ها(۰)