۱۳۹۶ پنج شنبه ۳ اسفند
شماره‌های پیشین:
شماره ۳۰۸۳ - ۱۳۹۶ شنبه ۲۱ بهمن
نیاز به چشم‌هایی مراقب
سیدحسین مهرآوران

1- نشریه نیویورک‌تایمز در ۵ اکتبر 2017، گزارشی را منتشر کرد که نشان می‌داد هاروی وینستین، تهیه‌کننده مشهور و از بانفوذترین چهره‌های صنعت سینما در آمریکا، به مدت 30 سال به آزار جنسی زنان پرداخته است. به دنبال آن، هفته‌نامه نیویورکر نیز در گزارش مفصلی که پس از ماه‌ها تحقیق و گفت‌وگو با زنان قربانی و جمع‌آوری مدارک متعدد تهیه شده بود، به توضیح موارد متعدد سوءرفتار وینستین در سال‌های طولانی فعالیت حرفه‌ای‌اش در صنعت سینما پرداخت. نشریات به این موضوع پرداختند که   وینستین با استفاده از قدرت خود و به بهانه جلسات کاری به سوءاستفاده از زنان جوان و عمدتا مشهور در جامعه مشغول بود. زنانی که به علت نگرانی از مخدوش‌شدن چهره‌شان در قبال این آزارها سکوت می‌کردند و انتشار آشکار آن آغازکننده کمپینی بین‌المللی درخصوص زنان و شرایط شکننده آنها در جوامع شد؛ کمپینی که در دنیای مجازی با هشتگ «من هم» واکنش‌های بسیاری را برانگیخت و این موج تا به آنجا گسترش یافت که «سکوت‌شکنان» - آنها که هدف آزار جنسی قرار گرفتند از این راز پرده برداشتند و زمینه‌ساز شکستن سکوت دیگر قربانیان آزار جنسی شدند- به‌عنوان شخصیت سال مجله تایم معرفی شدند. در تمام مراسم‌های سینمایی نظیر  گلدن‌گلوب و بفتا  زنان با لباس مشکی در این مراسم حاضر شدند. وقتی زنان عمدتا مشهورِ طبقات بالای اجتماعی- رفاهی در چنین سطح وسیعی از تجارب ناگوار خویش سخن به شکوه گشوده‌اند، می‌توان پرسید که بانوان طبقات فرودست و محروم جوامع در چه شرایطی به‌سر می‌برند؟ 

2- اما درباره مشکلات زنان ایرانی به‌خصوص در محل کار چه می‌دانیم؟ بر اساس آمارهای گوناگون، 12 تا 19‌میلیون حاشیه‌نشین در کشور زندگی می‌کنند. بنا بر آمار مندرج در وبگاه مرکز آمار ایران، 11.7 درصد از جمعیت فعال کشور در تابستان 96 بی‌کار بوده‌اند و طبق اعلام رئیس سازمان امور اجتماعی کشور، 10 تا 12‌میلیون نفر زیر خط فقر زندگی می‌کنند. تعداد زنان سرپرست خانوار در کشور با روندی افزایشی در سال‌های اخیر به سه‌میلیون و 200 ‌هزار نفر رسیده است. این‌همه نشانگر چرخه‌ای از آسیب‌های اجتماعی است که می‌تواند تاب‌آوری کسر قابل‌توجهی از هم‌میهنان عزیز را کمتر و آنها را آسیب‌پذیرتر کند. اگر شرم و حیا را به‌عنوان یکی از مظاهر فرهنگی زن ایرانی در کنار این عوامل بگنجانیم، به‌روشنی می‌توان دریافت که شدت صدمات و آسیب‌هایی که زنان در چنین فضایی متحمل می‌شوند به‌مراتب گسترده‌تر و عمیق‌تر از مردان جامعه است و آسیب‌پذیری زنان و زنانِ آسیب‌پذیر مآلا بسیار بیشتر. گذشته از پیگیری سند جامع حمایت اجتماعی از زنان، لایحه تأمین امنیت زنان در برابر خشونت و توجه بیشتر در حفظ و برقراری امنیت ذهنی و حرفه‌ای برای زنان در عرصه‌های حضور در اجتماع؛ حمایت بیشتر از ایشان در جهت آشکار‌سازی آزار‌های محتمل جنسی و تأمین حقوق انسانی آنها در این زمینه به چشم‌هایی نیاز دارد که همگی بیش‌ازپیش
 به آنها محتاجیم.


دیدگاه‌ها(۰)