۱۳۹۶ سه شنبه ۱ اسفند
شماره‌های پیشین:
شماره ۳۰۸۶ - ۱۳۹۶ چهارشنبه ۲۵ بهمن
آینه

جوان
داستان قطار انقلاب

عبدالله گنجی: درخصوص روحاني كه امروز خود را جدا از صف پياده‌كنند‌‌گان القا مي‌كند بايد گفت ايشان فراتر از پياده‌كردن كه دنبال حذف فيزيكي و اعدام بود و در اوج بحران و تجزيه‌طلبي، درخواست اعدام ارتشيان را داشت كه با مخالفت جدي مردي مواجه شد (شهيد چمران) كه خود را «خداي عشق و پرستش مي‌دانست.» داستان عجيبي است! متقاضيان اعدام كه باتري خلخاني را شارژ مي‌كردند، امروز به پياده‌كنندگان خيالي از قطار انقلاب حمله مي‌كنند. گلايه روحاني از پياده‌كردن همانقدر چندش‌آور است كه هادي غفاري و خلخاني اصلاح‌طلب باشند و سخنان گل‌وبلبلي آنان را در رسانه كار كنيم و اما بعد... حضرت امام پاسخ پياده‌شدگان از قطار انقلاب را قبلا داده‌اند و روحاني از ما بهتر مي‌داند اما «دين سياسي» حكم مي‌‌كند كه نظام را در موضع بدهكار قرار دهند. كروبي را بنگريد! سال 1384 مي‌گفت يك چرت زدم و بيدار شدم ديگري رئيس‌جمهور شد و تقلب شده است. سال 1388 مي‌گفت چطور 1384 حدود پنج ميليون رأي آوردم و اكنون 300 هزار؟ باز تقلب شده است. واقعا نظام با اين جماعت چه بايد بكند؟ حضرت امام درباره پياده‌شدگان از قطار انقلاب مي‌فرمايند: «امروز هيچ تأسفي نمي‌خوريم كه آنان در كنار ما نيستند چراكه از اول هم نبوده‌اند. انقلاب به هيچ گروهي بدهكاري ندارد. ما هنوز هم چوب اعتماد‌هاي فراوان خود به گروه‌ها و ليبرال‌ها را مي‌خوريم.»... نگارنده از مواضع امروز و دوران انتخابات رياست‌جمهوري دكتر روحاني به اين باور رسيده است كه مخاطب برخي از اين عبارات امام(ره) خود روحاني است. جناب روحاني لطفا امام را محاكمه كنيد.

قانون
علی کریمی از حمایت مطلق من برخوردار است

گفت‌وگو با برانکو ایوانکوویچ: علي كريمي بازيكن من بوده و هميشه عزيز و گرامي باقي خواهد ماند. زيباترين خاطرات را از او و نسل طلايي ايران دارم. نمي‌دانم ريشه مشكلات كجاست اما به‌طورحتم كريمي از حمايت مطلق من برخوردار است. تأكيد مي‌كنم كه نمي‌دانم ريشه مشكلات كجاست اما علي كريمي شخص محترم و باشخصيتي است. افتخار مي‌كنم كه او بازيكن من بوده و درحال‌حاضر نيز براي دوستي با او به خودم مي‌بالم.

رسالت
بازتولید نفاق زیر پرچم اصلاح‌طلبی

محمد‌کاظم انبارلویی: زماني يك جماعت به دروغ پرچم اصلاحات را بر دوش گرفتند و به اين بهانه فريبكارانه در برابر انقلاب و نظام صف‌آرايي كردند. هرچه از آنان خواسته شد اصلاحات را تعريف كنيد، به بيراهه‌گويي افتادند و زبان به پاسخ‌گويي اين كجراهه نگشودند. در عمل به وادي‌اي افتادند كه معلوم شد اين مسير، مسير افساد است نه اصلاح! كساني كه انقلاب را با تكيه بر تئوري‌هاي پوپر نفي مي‌كردند، دنبال انقلابي بودند که افكار پوسيده مدرنيته و دموكراسي ليبرال را با مارك اصلاح به جامعه انقلابي ما قالب كنند. الگوي آنها ارزش‌هاي مدرنيته، آن هم از نوع منحط آن، به‌ويژه قرائت كثيف و غلط از مفهوم آزادي و در نهايت مدل تحريف‌شده‌اي از دموكراسي ليبرال بود كه بزرگ‌ترين مشخصه آن بازگشت استبداد و استعمار و تداوم سلطه دولت‌هاي غربي و بخصوص آمريكا بود. حال همين جماعت، شيپور گفت‌وگوي ملي را به صدا درآورده‌‌اند بي‌‌آنكه بگويند گفت‌وگو، در مورد چه، براي چي و...؟ يكي از همين جماعت نيست بلند شود و صادقانه به اهل همين فراخوان بگويد اگر ما اهل گفت‌وگو هستيم چرا در دو فتنه 78 و 88 تا سرحد محاربه با نظام پيش رفتيم و باب هر گفت‌وگويي را در سطح ملي در چارچوب قانون اساسي بستيم؟

ایران
همه‌پرسی؛ بحث روز محافل سیاسی

اسماعیل گرامی‌مقدم: درواقع به نظرم همه‌پرسی می‌تواند فصل‌الخطاب اختلافات قانونی در کشور باشد. گاهی هم برای حل اختلافات می‌توان به رهبری مراجعه کرد اما وقتی در حل موضوعی اختلاف دامنه‌دار شد، برای جلوگیری از کشمکش می‌توان به رفراندوم مراجعه کرد. به نظر می‌رسد ارجاع اختلافات اساسی به همه‌پرسی، نظام‌های سیاسی کمترین آسیب را خواهند دید. چون به خودی‌خود علاوه‌بر دورکردن کشور از اختلاف باعث انسجام ملی در کشور می‌شود.
امیر محبیان: اول باید ببینیم که منظور از به‌کارگیری این واژه در سخنرانی آقای روحانی چیست... رفراندوم ابزاری نیست که دائم بتوان از آن استفاده کرد. ساختار کشور به‌گونه‌ای است که از لحاظ قانونی دارای تعریف و قاعده است. همه‌پرسی به این معنی می‌تواند باشد که به نقطه‌ای از یک موضوع رسیده‌ایم که مردم باید هزینه آن تغییر یا خواسته را با رأی خودشان برعهده بگیرند و به‌واسطه این همه‌‌پرسی این عمل انجام شود.... اینکه ما همه‌پرسی را به‌عنوان ابزاری بدانیم که هروقت خواستیم بتوانیم به آن دست بزنیم شدنی نیست.


دیدگاه‌ها(۰)