۱۳۹۶ سه شنبه ۱ اسفند
شماره‌های پیشین:
شماره ۳۰۸۶ - ۱۳۹۶ چهارشنبه ۲۵ بهمن
ورشکستگی شرکت‌های تجهیزات پزشکی

می‌گویند «خواهان پرداخت مطالبات، حذف اوراق، حذف قیمت‌گذاری و اصلاح قوانین مبهم اداره کل تجهیزات پزشکی هستند». بیش از یک سال از بدهی بیمارستان‌ها به شرکت‌های تجهیزات پزشکی می‌گذرد و هر روز این شرکت‌ها به مرز ورشکستگی نزدیک و نزدیک‌تر می‌شوند. همین دو هفته پیش بود که قاسم جان‌بابایی، معاون درمان و آموزش پزشکی، از بدهی ‌15‌ هزار‌میلیاردی سازمان بیمه پایه به وزارت بهداشت خبر داد و گفت: «تأخیر بیمه بیش از همه بیمارستان‌ها را در تهیه ملزومات پزشکی و دارو دچار مشکل کرده است و کمبودهای به‌وجود‌آمده قطعا باعث شده یک‌سری عمل‌های جراحی غیراورژانسی در بیمارستان‌ها به علت نبود لوازم مورد نیاز عقب بیفتد». اما مدتی پیش وزارت بهداشت برای برطرف‌کردن مشکلات مالی شرکت‌های تجهیزات پزشکی، پرداخت اوراق قرضه را مطرح کرد. این در حالی است که به گفته بسیاری از تولید‌کنندگان و وارد‌کنندگان تجهیزات پزشکی اگر بدهی آنها همین امروز هم به صورت نقدی پرداخت شود، با توجه به رشد روز‌افزون دلار نزدیک به 50 درصد ضرر کرده‌اند؛ چه برسد به اینکه بخواهند اوراقی را قبول کنند که یکی، دو سال دیگر نقد خواهند شد. وحید، یکی از تولید‌کنندگان تجهیزات پزشکی در‌این‌باره به «شرق» می‌گوید «12 سال است که در این شغل هستم؛ اما اگر این روند ادامه پیدا کند، ورشکسته خواهم شد. بعد از دو سال که بدهی‌ام را نداده‌‌‌اند، می‌خواهند به من اوراق دوساله بدهند. این در حالی است‌ که من حقوق کارگر یا بسیاری از هزینه‌های دیگر را چکی یا با اوراق پرداخت نمی‌کنم؛ بلکه آنها را نقد می‌پردازم. بعد از طرح تحول سلامت شرایط به‌ گونه‌ای شده که وقتی تجهیزاتی را به بیمارستان می‌فروشیم، باید ماه‌ها حتی گاهی بیش از یک سال دنبال پولمان بدویم. هنگامی هم که پولمان را دریافت می‌کنیم، می‌بینیم قیمت همه چیز چندین برابر شده است. من دستگاهی را با آهن ‌هزارو 900 تومانی ساختم، حالا قیمت آهن شده سه‌‌هزارو 900 یعنی اگر همین امروز هم پولم را نقدی بدهند، متضرر شده‌ام».او در بخش دیگری از صحبت‌هایش به مشکلات طرح تحول سلامت اشاره می‌کند و ادامه می‌دهد «مسئله اینجاست که هنگامی که طرح تحول سلامت ارائه شد، آن را کارشناسی نکرده بودند. طرحی که تصویب می‌شود، باید بودجه داشته باشد. الان نزدیک به دو سال است از جیب ما این پول را تأمین می‌کنند. بنده نزدیک به سه ماه است که به کارگرانم حقوق نداده‌ام. فقط در حدی توانسته‌ام به آنها پول بدهم که امرارمعاش کنند. کارخانه‌ای را می‌شناسم که با 200 کارگر سه‌شیفته کار می‌کرد. الان یک شیفت کار می‌کند با 50 کارگر اسما 150 نفر تعدیل ‌شده‌اند. آن 150 نفر را اگر حداقل یک خانواده سه‌نفره حساب کنید، می‌شود 450 نفر که از این جریان متضرر شده‌اند».آرش، یکی دیگر از فروشندگان تجهیزات پزشکی در استان قم است‌ که به مرز ورشکستگی نزدیک شده است. «بیش از یک سال است که حدود یک‌میلیارد‌و 200 میلیون تومان از بیمارستان‌های استان طلب دارم و اگر شرایط بخواهد همین‌طور ادامه پیدا کند، باید از این صنف خداحافظی کنم. در این مدت شرکت‌های زیادی در استان ما ورشکسته شدند. ما هم با وام‌های بانکی توانستیم تا حالا مقاومت کنیم. از سال 95 تا الان باید 10 ‌میلیون تومان مالیات پرداخت کنم. حالا به من می‌گویند علاوه‌بر‌آن باید پنج میلیون دیرکرد پرداخت کنم؛ درحالی‌که دولت دیرکرد خودش را به ما پرداخت نمی‌کند، ما برای هرچیزی جریمه می‌شویم؛ در‌حالی‌که در نهایت همان پولی را دریافت خواهیم کرد که موقع فروش تعیین کرده بودیم. آنها ضرر‌های ما را نمی‌بینند. از آن گذشته هنگامی که می‌خواهند پول‌هایمان را پرداخت کنند، از ما می‌خواهند به آنها تخفیف بدهیم و می‌گویند بودجه نداریم».او در ادامه با بیان اینکه نزدیک به 30 سال است که در این شغل است، می‌گوید «بسیاری از شرکت‌ها فروششان را به روی ما بسته‌اند و ما را در لیست سیاه خود قرار داده‌ا‌ند؛ چون نتوانسته‌ایم پول‌هایشان را به‌موقع پرداخت کنیم. ما نزدیک به 200 الی 300 ‌میلیون چک برگشتی داریم؛ درحالی‌که خودمان بیش از یک‌ میلیارد طلب داریم. از سال گذشته تا حالا تعدادی از نیروهایم را تعدیل کرده‌ام. طرح تحول سلامت قرار بود شرایط بهداشت و درمان را بهتر کند؛ اما تا‌جایی‌که من می‌بینم، در استان قم آزمایشگاه‌ دولتی بیماران را کم کردند. اگر قبلا صد تا سرپایی داشتند، حالا روزی 50 نفر را قبول می‌کنند؛ چون تجهیزات پزشکی کم شده و بودجه خرید ندارند».همه اینها در حالی است که چندی پیش یعقوب شیویاری، یکی از اعضای کمیسیون بهداشت مجلس، درباره خطر بحران کمبود دارو و تجهیزات پزشکی در سال ۹۷ هشدار داد و بر لزوم چاره‌اندیشی دولتمردان برای پرداخت مطالبات شرکت‌های دارویی و ملزومات پزشکی تأکید کرد و گفت «بیمارستان‌ها مشکل کسری بودجه دارند و به دلیل نداشتن نقدینگی کافی نزدیک به دو سال به واحدهای تولید دارو بدهکار هستند».


دیدگاه‌ها(۰)