۱۳۹۶ شنبه ۲۹ مهر
شماره‌های پیشین:
شماره ۱۸۷۰ - ۱۳۹۲ پنج شنبه ۹ آبان
هنر ایرانی و فضای بسته جهانی
علی مرادخانی . معاون هنری وزارت ارشاد
یکی از برنامه‌های اعلام‌شده دولت در زمینه اقتصاد هنر، بهره‌بردن از تجربیات صورت‌گرفته در حراج‌های بین‌المللی است. استفاده از این تجربیات ضرورتی تام دارد؛ از آن‌رو که در آینده خودمان هم باید حراج‌های متعددی را در ایران پایه‌ریزی کنیم. شاید بتوانیم از این رهگذر یک فعالیت بین‌المللی را هدایت کنیم. به همین دلیل قبل از هر چیز باید از نزدیک نظاره‌گر شماری از حراج‌های بین‌المللی باشیم تا بر اساس تجربه آنها برنامه‌ریزی کامل‌تر و جامع‌تر خودمان را برای حراج‌های آینده در کشور صورت دهیم. این البته به مفهوم ورود مستقیم دولت به فعالیت‌هایی از این دست، نیست. شاید ورود دولت به این بخش، رقابت با بخش خصوصی تلقی شود. واقعیت هم این است که ورود دولت به چنین عرصه‌هایی به جای حمایت حتی می‌تواند بازدارنده باشد. از آن‌رو ما تمایل داریم بخش خصوصی این تجربیات را به دست آورد و روی این موضوعات کار کند.  همچنین پانزدهمین حراج «کریستیز» در حالی برپا شد که رکورد 8/2‌میلیون‌دلاری آقای تناولی شکسته نشد و این هنرمند تا حراج بعدی همچنان رکورددار خاورمیانه و شمال آفریقاست. این برای ما توفیقی است که هنرمندان ایرانی همچنان بر فراز قله هنر منطقه جای دارند. حتی شاید استحقاقمان بیشتر از این هم بوده است؛ ولی به هرحال حراج‌ها تابع اتفاقاتی پیش‌بینی‌ناپذیر است. مجسمه «پرسپولیس 2» آقای تناولی توانایی آن را داشت که با قیمتی بالاتر به فروش برود، با این همه همچنان خرسندیم که شرایطی فراهم شده تا بتوانیم از ظرفیت حراج‌ها برای تقویت بازار داخلی خود بهره ببریم.
اگر بتوانیم از اینگونه فعالیت‌ها حمایت کنیم و در یک دیپلماسی مشخص‌تر و دقیق‌تر، این حرکت‌ها را در منطقه و دنیا گسترش دهیم، قدم مناسبی برداشته‌ایم. همچنین اگر بتوانیم در آینده امکانی برای نمایش آثار در دوسالانه‌هایی مانند ونیز و دیگر کشورهای اروپایی فراهم کنیم، آثارمان به‌صورت گسترده‌تر مورد ارزیابی قرار می‌گیرد و همین امر، کمک خواهد کرد از فضای بسته‌ای که فعلا در آن قرار گرفته‌ایم، خارج شویم. یکی از آسیب‌هایی که الان با آن مواجه هستیم، این است که در این سال‌ها کمتر در فضای بین‌المللی حرکت کرده‌ایم و مردم دنیا هنوز آثار هنری ما را نمی‌شناسند. از سوی دیگر در حال حاضر نگاه‌ها به سمت شرق دوخته شده است؛ چراکه چینی‌ها و ژاپنی‌ها توانسته‌اند خود را در این زمینه بروز و ظهور دهند. همین باعث شده تا آنها در عرصه بین‌المللی از ما جلوتر باشند. ما هم باید در این حوزه فعالیت بیشتری انجام دهیم. وقتی دولت در این زمینه حمایت لازم را صورت دهد، هنرمندان و بخش خصوصی می‌توانند موفقیت‌های خود را به‌صورت عملی حس کنند.
 

دیدگاه‌ها(۰)