۱۳۹۶ يکشنبه ۲ مهر
شماره‌های پیشین:
شماره ۲۰۷۲ - ۱۳۹۳ پنج شنبه ۲ مرداد
سرپرست گروه آوازی تهران پس از درخشش در معتبرترین جشنواره‌ کُر جهان:
3 سال به دلایل اقتصادی در جشنواره‌های خارجی حضور نداشتیم
سحر آزاد:بیشتر از یک‌دهه قبل زمانی که گروه آوازی تهران فعالیت خود را آغاز کرد، اجرای کنسرتی بدون ساز برای خیلی از ایرانیان عجیب بود. صدای اعضای گروه آوازی تهران جایگزین صدای ساز شده بود و آنها این نوع شیوه را که شاخه‌ای از موسیقی کر به حساب می‌آید و به «آکاپلا» معروف است، به کشورمان آوردند و اکنون تنها گروه ایرانی هستند که در رده‌بندی بین‌المللی گروه‌های کر جهان ثبت شده‌اند. با اینکه موسیقی آنها از همان ابتدا مورد استقبال قرار گرفت اما آنها در روزهای اخیر بار دیگر مورد توجه رسانه‌ها قرار گرفته‌اند. این گروه به سرپرستی میلاد عمرانلو در هشتمین دوره مسابقات جهانی گروه‌های کر دنیا که از 18 تا 28 تیر در لتونی برگزار شد، با وجود شرکت ۴۸۰ گروه از بیش از ۶۰ کشور دنیا در شاخه‌های «گروه کر زیر 30نفر» و «فولکلور» نشان طلا و در شاخه «پاپ» به مدال نقره دست پیدا کرد. در این رقابت ده روزه که در شهر ریگا، پایتخت لتونی برپا شد، تنها نماینده ایران که به دلایل مشکلات اقتصادی نتوانسته بود در سه سال گذشته در رقابت‌های بین‌المللی حضور داشته باشد، گروه آوازی تهران بود و این درحالی است که کشورهای دیگر مانند چین با شش‌هزارو500نفر به این مسابقه آمده بودند. به همین بهانه به سراغ میلاد عمرانلو رفتیم تا در مورد مسابقه جهانی گروه‌های کر و وضعیت فعلی این گروه صحبت کنیم:

 گروه آوازی تهران در چند سال گذشته موفقیت‌های دیگری هم در جشنواره‌های بین‌المللی داشته اما به‌نظر می‌آید کسب مدال در مسابقه لتونی مورد توجه بسیاری قرار گرفت. چرا؟
یکی از دلایل آن به وقفه سه ساله ما برمی‌گردد. ما از سال 1390 به دلایل اقتصادی در جشنواره‌های خارجی حضور نداشتیم اما دلیل دیگر این است که این رویداد یکی از معتبرترین جشنواره‌های کر در جهان است که به‌صورت دوسالانه در کشورهای مختلف برگزار می‌شود. در دوره قبل در این جشنواره که در چین برگزار شد، یک مدال نقره و دو مدال برنز به دست آوردیم اما کسب مدال طلا و نقره در این دوره پیشرفت بسیار بزرگی برایمان محسوب می‌شد. بعضی از اعضای هیات داوران که در دوره‌های قبل کارهای ما را شنیده بودند، اینبار به این نکته اشاره کردند که پیشرفت زیادی کرده‌اند و به همین دلیل موفقیت اصلی ما در کسب مدال نبود بلکه می‌توان گفت در همین پیشرفت و دیده‌شدن بود. وقتی در بخش گروه کر زیر 30نفر mix chamber choir، اجرایمان را انجام دادیم تعدادی از داوران به ما تبریک گفتند درحالی که کمتر اتفاق می‌افتد داوری به گروه‌ها تبریک بگوید و حتی بخواهد با آن گروه عکس بگیرد.
 چه بخشی از اجراهایتان برای آنها مورد توجه بود؟
اول از همه باید بگویم لتونی، کشوری با دومیلیون جمعیت است که بحث کر در آن خیلی غنی است و حتی یک گروه در آنجا فعالیت می‌کند که از 17هزار خواننده تشکیل شده و 11هزارنفر آن اهل لتونی هستند. بنابراین کر در این کشور طرفداران زیادی دارد و به‌طوری لتونی پایتخت کر در منطقه بالکان محسوب می‌شود. برانکو استارک یکی از اعضای هیات داوران جشنواره لتونی دوسال قبل هم به ایران آمده بود به همین دلیل با موسیقی ما غریبه نبود. او بعد از اجرای گروه آوازی تهران در جشنواره لتونی گفت: «کر در فرهنگ ایرانی یک شاخه اکتسابی است درحالی که در فرهنگ غربی ریشه داشته و شما کسانی را در این جشنواره به وجد آوردید که با کر بیگانه نبوده و با فرهنگ آنها عجین بوده است.» برای خارجی‌ها کیفیت کارهایمان تعجب‌آور بود.
 چه آثاری را در این جشنواره اجرا کردید؟
ما در سه بخش که هر بخش شامل چهار شاخه می‌شد، در این جشنواره شرکت کردیم. در بخش «فولکلور» آثار فولکلوریک کشورمان را شامل «ساری گلین»، «تو بیو»، «کراس چرمی» و «تزگل» اجرا کردیم که بسیار مورد استقبال قرار گرفت. در بخش «گروه کر کمتر از 30نفر» نیز سه قطعه از کشور اندونزی، لیتوانی، نروژ و قطعه «ای‌یار» را از احمد پژمان اجرا کردیم. همچنین یکی از موفقیت‌های ما در این بخش این بود که آثاری را که خیلی هم ساده نبودند، به‌صورت استاندارد اجرا کردیم. در بخش پاپ هم قطعه‌ «دختر کولی» اثر عباس شاهپوری، گنجشکک اشی‌مشی و دو قطعه خارجی روی صحنه بردیم. البته یک کنسرت کوتاه 20دقیقه‌ای هم برگزار کردیم.
 درحال حاضر کر ایران چه وضعیتی دارد؟
بسیاری فکر می‌کنند آلمان حرف اول را در کر می‌زند اما اتفاق جالبی که در چندسال اخیر افتاده این است که بسیاری از کشورهای شرق آسیا مانند چین، اندونزی و... رشد زیادی کرده‌اند. به‌عنوان نمونه چین با شش‌هزارو500 خواننده در لتونی شرکت کرده بود. کشور ما دارای استعدادهای زیادی در این زمینه است اما چرا با وجود این‌همه استعداد، تنها یک گروه 16نفره باید در جشنواره لتونی شرکت کند؟ متاسفانه شرایط برای تشکیل گروه‌های خصوصی خیلی فراهم نیست و اگر هم شکل بگیرند، عمر طولانی ندارند. البته جوانان زیادی جذب این شاخه شده‌اند که به گفته بسیاری از استادان، موقعیت گروه ما باعث شده است تا جرقه‌ای در میان آنها زده شود و شروع به کار کنند. ظرف شش‌، هفت‌سال گذشته گروه‌های کر در تهران و حتی در شهرستان‌هایی مانند گرگان، کرمان و... راه‌اندازی شده‌اند. من‌هم سعی کرده‌ام تجربیاتم را تا جایی که می‌توانم به آنها منتقل کنم مثلا یک‌بار گروه کری از شیراز را حمایت کردم تا به جشنواره‌ای به اسپانیا بروند که اتفاقا آنها موفق به کسب دو دیپلم نقره شدند. بنابراین اگر سرمایه‌گذاری کنیم و بتوانیم با برگزاری ورک‌شاپ و مسترکلاس گروه‌ها را از سطح استانداردی برخوردار کنیم، می‌توانیم کاری کنیم که نام ایران در دنیا مطرح شود.
 شما در بخشی از صحبت‌هایتان به این موضوع اشاره کردید که به دلیل مشکلات مالی در سه‌سال گذشته به‌سختی امکان حضور در رقابت‌های خارجی را داشته‌اید. مسایل اقتصادی چقدر روی کارتان تاثیر گذاشته است؟
با توجه به مشکلات اقتصادی سال‌های اخیر، یک مقداری کار ما سخت شده است. همان‌طور که گفتم در سه‌سال گذشته نمی‌توانستیم در رقابت‌های خارجی شرکت کنیم و حتی سه‌سال قبل نیز که به ایتالیا رفتیم هزینه‌های سفر از سوی اعضای گروه تامین شد. وزارت ارشاد هم با مسایل زیادی روبه‌رو است و نمی‌توان انتظار داشت آنها این هزینه‌ها را تامین کنند اما خوشحال‌کننده است که این‌بار معاونت هنری و دفتر موسیقی بخشی از هزینه‌های سفر را تامین کردند. حضور آقای پیروز ارجمند به‌عنوان مدیر دفتر موسیقی هم در این سفر اتفاق خوبی بود و نوید‌دهنده رویدادهای خوبی در سال‌های آینده است. صحبت‌هایی انجام شده تا نهادی خصوصی برای سروسامان‌دادن به وضعیت کر شکل بگیرد. ما احتیاج به کارهای زیرساختی زیادی داریم و اگر این زیرساخت‌ها در موسیقی ما انجام شود، بحث‌های اقتصادی نیز مطرح می‌شود. متاسفانه نگاه افرادی که می‌توانند حامی مالی موسیقی و گروه‌های کر باشند خیلی مثبت نیست. پس باید خودمان این نگاه‌ها را تغییر دهیم.
 موفقیت در جشنواره‌های خارجی چقدر زمینه حضور شما را برای برگزاری کنسرت در دیگر کشورها فراهم کرده است؟
در سال 91 از سوی تئاترشهر به سن‌پولتن دعوت شدیم که منجر به کنسرت در این شهر و وین شد. این کنسرت‌ از نظر مالی هم برای گروه ما خیلی خوب بود. درحال حاضر نیز صحبت‌هایی برای برگزاری کنسرت طی سال آینده میلادی شده است که در صورت توافق نهایی در برنامه‌های آینده آنها را اعلام می‌کنیم. با این‌حال شاید بیشتر از همه مدال‌ها و مقام‌ها بتوان مهم‌ترین دستاورد ما را تغییر نگاه افراد به کشورمان دانست. خیلی‌ها به ما گفتند که پس از شنیدن آثارمان، تصورشان در مورد ایران عوض شد و با آنچه در اخبار دیده بودند، تفاوت زیادی داشت. کار ما یک دیپلماسی فرهنگی بود و به‌نظرم آنچه باید در این زمانه به آن توجه کرد، همین است که با حمایت گروه‌های هنری و فرهنگی می‌توانیم تبلیغات منفی را خنثی کنیم.
 اعضای گروه شما علاوه‌بر آشنایی با کر باید مهارت‌های دیگری نیز داشته باشند؟
در وهله اول افراد باید خواننده باشند و دوره‌های خوانندگی را بگذرانند. خیلی‌ها با من تماس می‌گیرند و می‌گویند بلد هستند صدای یک ساز را تقلید کنند اما این، کافی نیست چون اول باید خواننده باشید و توانایی‌های جانبی می‌تواند زمینه‌های جانبی دیگری را به وجود آورد.

دیدگاه‌ها(۰)