۱۳۹۶ سه شنبه ۲۱ آذر
شماره‌های پیشین:
شماره ۲۹۸۲ - ۱۳۹۶ سه شنبه ۱۸ مهر
شهر بدون نیلوفر

داوود ندیم مشاور سرمایه گذاری شهرداری کرمانشاه، روز پنجشنبه 30 شهریور  با ارائه گزارشی از مطالعات انجام شده در چهار محور چشم انداز 15 ساله شهر کرمانشاه، مطالعات CDS، برندینگ شهری و مطالعات اقتصاد شهری اظهارکرد: گروه مطالعاتی ما پس از مطالعات گسترده بر روی برندهای کرمانشاه به این نتیجه رسیدیم که گل نیلوفر ایرانی می تواند اصلی ترین برند کرمانشاه باشد.مشاور شهردار کرمانشاه گفت: می خواهیم با ویترین و برند نیلوفر ایرانی، کرمانشاه را به جهانیان بشناسانیم و می خواهیم با این برند مردم کرمانشاه را ثروتمند کنیم و برای شهرداری درآمدزایی داشته باشد. او همچنین از تعیین شعار برای کرمانشاه خبر داد و گفت: پس از انجام مطالعات و بررسی های بسیار به شعار “کرمانشاه دوستدار شما” رسیدیم و با این شعار می خواهیم به بازار جهانی جذاب توریسم ورود داشته باشیم.
برند شهری
ما در دنیایی زندگی می کنیم که برندهای مختلفی ما را احاطه کرده اند، به گونه ای که فرهنگ برندینگ کم کم در حال حضور در ابعاد مختلف زندگی هر یک از ما است. برندینگ شهری یکی از موضوعات جدیدی است که توجه ویژه ای به آن شده و برندسازی برای مکان و مقصد در جهت جذب گردشگران و سرمایه گذاران بیش از پیش مورد بحث و بررسی قرار گرفته است. برند شهری در حقیقت همان تفکر و تصوری است که در ذهن ساکنین و شهروندان یک منطقه و خارج از آن منطقه نسبت به آن وجود دارد و نسل به نسل انتقال یافته و نقطه تمایز یک شهر با دیگری است. برای مثال تصویری که از جزیره کیش با تمرکز بر بافت توریستی و تفریحی آن در ذهن هر یک از ما وجود دارد با تصویری که از شهری همچون مشهد در اذهان عمومی نقش بسته است بسیار متفاوت است. بر اساس این تعریف آیا نیلوفر مختص به کرمانشاه است؟ چه کسی کرمانشاه را با نماد نیلوفر میشناسد؟ همه با اسم کرمانشاه یا طاق بستان یادشان می‌آید یا پهلوان.
سرابی از نیلوفر
سراب نیلوفر کرمانشاه حالا واقعاً سرابی بدون نیلوفر. از همان سالی که خشکید و دوباره زنده شده دیگر نیلوفری نرویید که نرویید. دقیق‌تر بگویم سال 93. همان سرابی که یک شبه غیب شد و بعد برگشت اما چه برگشتنی! آن‌طور که منوچهر نیازی سرپرست محوطه سراب می‌گوید: «آب به سراب برگشته اما نیلوفری در کار نیست. ریشه سطحی آنها در خشکسالی خشکید و تمام شد.» هنوز می‌شود مردمی را دید که به این سراب می‌آیند تا کنار سایه خنک درختانش اتراق کنند یا تنی به آب بزنند. آب که نه برکه‌ای پر از زباله و لجن. با این همه مردم کرمانشاه آنقدر عاشق سراب هستند که توجهی به آلودگی آن نکنند. همان‌قدر که تبریزی‌ها به «ائل‌گولی» می‌نازند، کرمانشاهی‌ها هم به سراب‌شان. سراب بخشی از خاطره جمعی مردم کرمانشاه است؛ نیمه جان و کم رمق.وارد محوطه سراب که می‌شوید، چشمان‌تان از آبی که در گرمای کشنده ظهر تابستان، شما را به آرامش دعوت می‌کند برق خواهد زد اما کافی است چند قدم جلوتر بروید تا همه تصورتان از آب این سراب بهم بریزد. آنچه دیده‌اید آب نیست مثل نامش سراب است. سرابی پر از جلبک و کثیفی. خرده‌های یونولیت دور و بر دریاچه را پر کرده. قورباغه‌ها از موقعیت استفاده کرده‌اند و روی قطعه‌های بزرگ یونولیت که شبیه کوه یخ، اینجا و آنجا از آب بیرون زده‌اند، آواز می‌خوانند. ماهی‌های قرمز، زیر سطح پوشیده از آلودگی به زحمت نفس می‌کشند. شاید بازمانده‌های سفره‌های هفت سین امسال باشند. ماهی تلف شده هم کم نیست. فکر می‌کردم سراب نیلوفر بعد از خشک شدنش در سال 93 لابد مثل عزیزی که از مرگ برگشته، حالا در اوج ناز و تنعم روزگار می‌گذراند؛ عزیزتر از پیش اما انگار از این خبرها نیست.آنطور که رنجبر فرماندار کرمانشاه به شرق گفت تمام تلاشش را کرده این نیلوفر ها را احیاء کنند. رنجبر به شرق گفت: از سال ۹۳ با تشکیل جلسه ای در دانشگاه رازی مبِلغ ۷۰ میلیون تومان  را جهت حفظ و احیاء نیلوفرهای سراب نیاوفر تصویب کردیم. این مبلغ را باید سازمان برنامه و بودجه در اختیار پژوهش‌گران قرار میداد که متاسفانه آن‌ها نتوانستند سازمان را قانع کنند. من هنوز هم پیگیر این قضیه هستم. در نظر داریم این امر را در اختیار سازمان محیط زیست قرار دهیم تا مشکل تامین بودجه حل شود.
ناجی نیلوفر
دانیال کهریزی همان پژوهشگری است که قرار بود نیلوفرها را احیاء کند. او دکترای بیوتکنولوژی گیاهی از دانشگاه تربیت مدرس را دارد. پای گفتگو با او نشستیم. جوانی بود مانند همه‌ی ما که هزاران ایده دارند. با شنیدن آن ایده ها برایشان دست میزنمد و به به و چه چه میکنند اما پای عمل که میرسد میان بروکراسی اداری ذوقشان کور میشود. از وعده های داده شده ناامید بود. کهریزی به شرق گفت: این گونه از نیلوفر گونه ای نادر است که تنها در کرمانشاه وجود دارد. متاسفانه از چندین سال پیش به دلیل برداشت بی رویه کشاورزان و عدم توجه جهاد کشاورزی و امور آب سراب نیلوفر خشک شد، زمین سراب نشست کرد و تمام بذر نیلوفرها از بین رفت. تنها توانستیم یک گیاه مریض را پیدا کنیم و با کشت بافت آن را تکثیر دهیم. سال ۹۳ آقای رنجبر ما را دعوت کردند و در آن جلسه مقرر شد ۷۰ میلیون تومان در اختیار من قرار بگیرد که نشد. مسئولین همیشه شعار می‌دهند که ما طرفدار محیط زیست هستیم اما وقتی باید حمایت کنند خبری نیست. به دلیل اینکه این گیاه بسیار نادر بود خودم با هزینه شخصی گیاه را تکثیر دادم اما اگر بخواهیم سراب نیلوفر سال های قبل را ببینیم نیاز به حمایت جدی است.
کهریزی به شرق گفت: خیلی‌ها برای دیدن سراب نیلوفر از شهرهای دیگر می‌آیند اما با سرابی خالی از نیلوفر مواجه می‌شوند و این خود یک تبلیغ منفی است که دیگر کسی به آنجا نرود.از ایشان پرسیدیم با توجه به اینکه قرار است نیلوفر به عنوان برند استفاده شود و از آن برای جذب گردشگر استفاده کنند آیا جدیدا کسی به شما مراجعه کرده و بخواهند این مسئله را پیگیری کنند؟   کهریزی در پاسخ گفت: آقای عبدالمالکی در حدود ۲ ماه پیش به دانشکده کشاورزی مراجعه کردند و از نیلوفرهای موجود در حوضچه در دانشکده دیدن کردند. جلسه ای را در دفتر خود تشکیل دادند. در آن جلسه بسیار ما را تشویق کردند و قرار شد با آقای شهردار صحبت کنند. حتی برای پایه های مونوریل کرمانشاه به آنها پیشنهاد دادیم که گیاهی هست به این پایه ها میچسبد، هم پایه ها سرسبز میشوند هم آلودگی ها را جذب میکند. باز هم مارا تشویق کردند اما بعد از آن هرچه با ایشان تماس گرفتیم جواب ما را ندادند.


دیدگاه‌ها(۰)